Άννα Διαμαντοπούλου

Switch to desktop Register Login

Σημεία ομιλίας από το συνέδριο του Economist στη Μάλτα

Η πρόεδρος του «Δικτύου» Άννα Διαμαντοπούλου, συμμετείχε σήμερα σε πάνελ με τον Πρωθυπουργό της Μάλτας Joseph Muscat, τον ΠΘ του Μαρόκου, τον Υπουργό Εξωτερικών της Τυνησίας και τον Enrico Letta σε συνέδριο του Economist για την Aνάπτυξη στην Ευρώπη, που διοργανώνεται στη Μάλτα.

Σημεία ομιλίας:

Tο μέλλον της Ευρώπης και η Μεσόγειος

• H Μεσόγειος ως κρίκος ανάμεσα στην Ευρώπη και τον Αραβικό κόσμο
• Στρατηγικές συμμαχίες στην περιοχή

Τόσο η Συνθήκη της Λισαβόνας όσο και η διαδικασία της Βαρκελώνης, όπως λέγεται, δεν κατάφεραν να ανταπεξέλθουν στις προσδοκίες και τους στόχους που είχαν θέσει για την περιοχή.

Γιατί όμως τόσο "ευγενείς" στόχοι απέτυχαν;

A. Ως προς τη συνθήκη της Λισαβόνας πρώτα

1. Οι ηγεσίες της ΕΕ, απέτυχαν να προβλέψουν τις συνέπειες και τον αντίκτυπο που έχει για την οικονομία , ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα, χωρίς επαρκή πολιτική επίβλεψη και έλεγχο.

2. Η αρχιτεκτονική του Ευρώ. Η νομισματική πολιτική από μόνη της χωρίς οικονομική πολιτική ένωση, είναι ανίσχυρη για να αντιμετωπίσει την κρίση.

3. Μερικές χώρες δεν ακολουθούσαν τα κριτήρια του Μάαστριχτ και τους κανόνες του Ευρώ (αυτό ισχύει για τις χώρες και του Βορρά και του Νότου, με πρώτες τη Γερμανία και τη Γαλλία) ενώ την ίδια ώρα, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, δεν κατόρθωσαν ούτε να ελέγχουν ούτε να επιβάλλουν τη συμμόρφωση των χωρών αποτελεσματικά και όσο υπήρχε χρόνος.

B. Αναφορικά τώρα με τη διαδικασία της Βαρκελώνης

Για χρόνια η ΕΕ προσπαθούσε με χαλαρές και ελλιποβαρείς πολιτικές να τονώσει τη συνεργασία ανάμεσα στις χώρες, ενώ γνωρίζουμε καλά ότι οι αιτίες των μεγάλων προβλημάτων της Μεσογείου, όπως η φτώχεια, οι κοινωνικές ανισότητες και η έλλειψη ελευθερίας έκφρασης σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν λύνονται με ασπιρίνες.

Μέσα λοιπόν, σε αυτό το γεωπολιτικό και οικονομικό πλαίσιο θα ήθελα να υπογραμμίσω 3 σημεία.

1) Σταθεροποίηση των Ευρώ - Μεσογειακών χωρών

Σχεδόν όλες οι χώρες, με την εξαίρεση της Μάλτας, αντιμετωπίζουν κατά το μάλλον ή ήττον μία κρίση. Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να προχωρήσει η αποτελεσματική συνεργασία, όσο υφίσταται ο κίνδυνος της αποσταθεροποίησης μίας χώρας.

Αναφορικά με την Ελλάδα, μπορεί η χώρα να είναι ένας αδύναμος κρίκος της ζώνης του Ευρώ, αλλά η Αθήνα, την ίδια στιγμή, διαθέτει ένα σημαντικό γεωστρατηγικό ρόλο στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, καθώς είναι ίσως η μοναδικός πόλος σταθερότητας και ένας αξιόπιστος δίαυλος επικοινωνίας ανάμεσα στον αραβικό κόσμο και τις ΗΠΑ με το Ισραήλ.

2) Η περιοχή χρειάζεται τόνωση της οικονομίας μέσα από ένα γενναίο πρόγραμμα δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων στο χώρο των υποδομών και μεγάλων έργων.

3) Τέλος, αυτονόητη είναι η ανάγκη για πολυμερείς συμφωνίες ως προς τη διαχείριση των ενεργειακών αποθεμάτων.

Στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, η πιθανή ανακάλυψη πλουτοπαραγωγικών πηγών, ενέχει τον κίνδυνο να προκαλέσει ένταση αντί ανάπτυξης. Χρειαζόμαστε ένα πολυσχιδές τοπικό σχέδιο για τη διαχείριση των ενεργειακών πηγών της Μεσογείου βασισμένο στη διπλωματία και την επιστήμη.

Είναι προφανές και αδιαπραγμάτευτο ότι ο σεβασμός στο Δίκαιο της Θάλασσας από όλους αποτελεί προϋπόθεση για τις σχέσεις ανάμεσα στις χώρες της Μεσογείου.

 

Άννα Διαμαντοπούλου, 2012. Το περιεχόμενο χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs Greece 3.0

Top Desktop version