Άννα Διαμαντοπούλου

Switch to desktop Register Login

"Ένας νέος δρόμος ανάπτυξης και αλληλεγγύης"

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Περιεχόμενο Τύπου

notre europeΔιακήρυξη της Ευρωπαϊκής Συντονιστικής Επιτροπής του think-tank "Notre Europe – Jacques Delors Institute" στην ετήσια συνεδρίαση που έγινε στο Παρίσι στις 24.11.201

Η παρέμβαση της Άννας Διαμαντοπούλου στην ετήσια συνεδρίαση του Notre Europe αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Notre Europe, ως άρθρο, με τίτλο «Ένας νέος δρόμος ανάπτυξης και αλληλεγγύης».

Σημεία από την παρέμβαση:

Η εξίσωση της Ευρωπαϊκής ανάκαμψης δεν λύνεται χωρίς μέτρα για την ανάπτυξη.

Τα κύρια σημεία της παρέμβασης ήταν τα εξής:
1.    Μέτρα και πόροι για την ανάπτυξη
2.    Κλίμα σταθερότητας
3.    Εξασφάλιση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους
4.    Ρευστότητα και χρηματοδότηση
5.    Επενδυτικές πρωτοβουλίες
6.    Ένα πλαίσιο για την προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων
7.    Πολιτικές για το ανθρώπινο δυναμικό

Το Eurogroup προτίμησε μια προσωρινή λύση για να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους αντί ενός ριζικού κουρέματος των ομολόγων που κατέχει ο επίσημος τομέας όπως πρότεινε το ΔΝΤ. Υπογραμμίζει πως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν εφαρμόζει έγκαιρα τις ίδιες της τις αποφάσεις με χαρακτηριστικό παράδειγμα την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Ιουνίου 2012  για άμεση ανακεφαλαιοποίηση των Ισπανικών τραπεζών. Λύση που θα μπορούσε να εφαρμοστεί και σε άλλες χώρες ώστε να μην επιβαρυνθεί και άλλο το ήδη υψηλό δημόσιο χρέος τους.

Συμπερασματικά:

Η ανάπτυξη δεν θα έρθει στην Ευρωπαϊκή οικονομία μόνο με λιτότητα και διαρθρωτικές αλλαγές. Το βεβαιώνουν τα στοιχεία καθώς ακόμη και οι ισχυρές οικονομίες της επιβραδύνουν. Η Ευρώπη ακολούθησε μέχρις στιγμή μια πολιτική που επέβαλλαν η Γερμανία και κράτη μέλη που σκέφτονται ανάλογα.

Μια πολιτική που στόχευσε και κατάφερε να δώσει μια χείρα βοηθείας στις τράπεζες φορτώνοντας με ένα αβάστακτο βάρος τους πολίτες της. Επιβλήθηκαν μέτρα συχνά εν ψυχρώ που αντιμετώπιζαν ολόκληρες χώρες σαν μια επιχείρηση, παραγνωρίζοντας τις κοινωνικές επιπτώσεις και ριζωμένες αδράνειες.

Αυτό το σχέδιο δεν είναι μόνο άδικο είναι και αναποτελεσματικό. Παράγει ύφεση και φτώχεια, καταλύει την κοινωνική συνοχή και θέτει σε κίνδυνο τη δημοκρατία και την ένότητα της Ευρώπης. Δεν οδηγεί στην ανάκαμψη.

Εμείς που πιστεύουμε στην αναγκαιότητα μιας ενωμένης Ευρώπης, πρέπει να αναλάβουμε  την πρωτοβουλία και να οδηγήσουμε στο δρόμο της ανάπτυξης και της αλληλεγγύης. Να εγκαταλείψουμε τα σημερινά Ευρωπαϊκά τοτέμ και ταμπού επιλέγοντας την ανάπτυξη. Δεν μας λείπουν οι μέθοδοι, διαθέτουμε όμως  τη βούληση;

Δείτε εδώ την ανάρτηση στο site του Notre Europe και το ολόκληρο το άρθρο στα αγγλικά: http://www.eng.notre-europe.eu/011-14743-A-new-path-for-growth-and-solidarity.html

Περισσότερα για την συνεδρίαση της επιτροπής και την διακήρυξη εδώ: http://www.eng.notre-europe.eu/011-14629-La-zone-euro-creuset-de-l-Union-politique.html

notre logo

Ομιλία στην Κωνσταντινούπολη

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Περιεχόμενο Τύπου

Hagia Sophia
Η Άννα Διαμαντοπούλου, Πρόεδρος του "Δικτύου" για την Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη, θα μιλήσει στην Κωνσταντινούπολη, 8 & 9 Δεκεμβρίου σε συνάντηση που οργανώνουν Ευρωπαϊκά και Τουρκικά think tank με θέμα:

"Ανάπτυξη, Αναδιανομή Εισοδήματος και Οικονομική Πολιτική στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης".

Μεταξύ των ομιλητών θα είναι οι: Kemal Kılıçdaroğlu, Javier Solana, Kemal Dervis, Joakim Palme, Pascal Lamy κ.α.

Στο διεθνές συνέδριο του ICD στο Βερολίνο

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Περιεχόμενο Τύπου

φωτογραφία6 560x420Η Άννα Διαμαντοπούλου συμμετείχε στο Διεθνές Οικονομικό Συνέδριο στο Βερολίνο που διοργανώνει το ICD (Institute for Cultural Diplomacy). Στο συνέδριο μίλησαν μεταξύ άλλων ο κ. Staffan Nilsson πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, ο Dr. Erhard Busek πρώην Αντικαγκελάριος και πρώην Υπουργός Επιστημών και Έρευνας της Αυστρίας, ο Λόρδος Jack McConnell μέλος της Βουλής των Λόρδων, ο κ. Eka Tkeshelashvill πρώην Αναπλητώτρια Πρωθυπουργός της Γεωργίας. 

Η ομιλία της είχε θέμα τη σύγκρουση μεταξύ των γενεών και την αλληλεγγύη. Τόνισε οτι έν μέσω οικονομικής κρίσης η ανεργία των νέων έχει ραγδαία αύξηση σε όλη την Ευρώπη και οτι χρειάζεται να αντιμετωπιστεί οριζόντια σε όλες τις πολιτικές. Αναφέρθηκε στη γήρανση του πληθυσμού της Ευρώπης, στη φυγή των καλύτερων μυαλών (braindrain) σε άλλες ηπείρους και στις γενικότερες κοινωνικές επιπτώσεις. Μίλησε επίσης για την ανάγκη να διασφαλίσουμε δουλειές για τους ανθρώπους αλλά και ανθρώπους για τις δουλειές.

Τέλος, μίλησε για την ανάγκη ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου το οποίο να αντιμετωπίζει το πρόβλημα της σύγκρουσης των γενεών με αλληλεγγύη και όχι συγκρουσιακά.

Ομιλία στο Harvard: "Η Ευρώπη σε σταυροδρόμι"

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Περιεχόμενο Τύπου

belfer center bMια σύντομη παρουσίαση της ομιλίας που έδωσε η Άννα Διαμαντοπούλου ως Fisher Family Fellow στο Πανεπιστήμιο Harvard στις 23.10.2012 με τίτλο "Η Ευρώπη σε σταυροδρόμι η Ελλάδα σε κίνδυνο" βρίσκεται δημοσιευμένη στο website του Belfer Center Του "J.F. Kennedy School of Government"

Η παρουσίαση βρίσκεται εδώ (στα αγγλικά): http://belfercenter.ksg.harvard.edu/publication/22586/europe_at_a_crossroads.html?breadcrumb=%2Fproject%2F61%2Ffuture_of_diplomacy_project

Σημεία από την ομιλία στο Πανεπιστήμιο Harvard:

«Η Ευρώπη σε σταυροδρόμι η Ελλάδα σε κίνδυνο»

Ευρώπη: Ενοποίηση ή Διάλυση

Η Άννα Διαμαντοπούλου επεσήμανε πως η Ευρώπη έχει να διαλέξει ανάμεσα σε βαθύτερη ενοποίηση ή τη διάλυση.

Τόνισε πως πιστεύει ότι θα υπερισχύσει η τάση για ενοποίηση για δυο λόγους :

Το τεράστιο κόστος της διάλυσης, «σύμφωνα το γερμανικό Think tank “Prognos”, η έξοδος από το ευρώ 4 μόνο  χωρών, της Ισπανίας, Ιταλίας, Πορτογαλίας και της Ελλάδας θα κόστιζε τη παγκόσμια οικονομία 17,2 τρισεκατομμύρια ευρώ σε απώλειες ανάπτυξης έως το 2020»

Και το γεγονός ότι η ενοποίηση αποτελεί το στρατηγικό συμφέρον των Ευρωπαϊκών χωρών,

«Χωρίς την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι Ευρωπαϊκές χώρες θα έχουν ένα δύσκολο έως αμελητέο ρόλο στην παγκόσμια οικονομία. Το 2050 ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αριθμεί 9 δισεκ. ανθρώπους και η Ευρώπη θα αποτελεί μόνο το 7%, από το 20% που αποτελούσε στη δεκαετία του ’50. Οι μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές χώρες θα αντιπροσωπεύουν το πολύ το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού το 2050, ενώ το ΑΕΠ της Ευρώπης θα αποτελεί τότε μόνο το 10% του Παγκόσμιου ΑΕΠ από 30% που ήταν στα 1950» επεσήμανε.

•    Η Ευρώπη χρειάζεται ηγεσία που να πείσει  πως  περισσότερη Ευρώπη σημαίνει ευημερία και σταθερότητα
•    Η Γερμανία χρειάζεται να αλλάξει για να παίξει το ρόλο που της αναλογεί
Παρατήρησε πως η Ευρώπη χρειάζεται ηγεσία.  Καμία χώρα όμως μόνη, ούτε η κραταιά Γερμανία δεν μπορεί να υπαγορεύσει του κανόνες για την Ενωμένη Ευρώπη.
Η Γερμανία παίζει σήμερα το σημαντικότερο ρόλο. Ωστόσο παρά την ισχύ της έχει καταφέρει το τελευταίο διάστημα να απομονωθεί χάρις στην πρόσφατη Ευρωπαϊκή πολιτική της. «Μοιάζει σήμερα με έναν απομονωμένο γίγαντα».

«Αντί να δείχνει με το δάκτυλο ή να ελέγχει αν οι άλλοι συμμορφώνονται με τους κανόνες χρειάζεται να οικοδομήσει συναινέσεις, να πείσει τις κυβερνήσεις και τους πολίτες της Ευρώπης και έτσι να κερδίσει το σεβασμό τους»

«Είναι αλήθεια», επεσήμανε, «πως πρόσφατα η Γερμανίδα Καγκελάριος και άλλοι γερμανοί πολιτικοί, στέλνουν σήματα αλλαγής της στάσης τους. Αποκλείουν τώρα μια έξοδο της Ελλάδας από το Ευρώ, ενώ μιλούν ανοικτά για μια πιο ενωμένη Ευρώπη αλλά δε μοιάζει να έχουν ένα σαφές πρόγραμμα για ανάπτυξη. Αυτά είναι θετικά σήματα αλλά δεν αρκούν.»

«Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω απ’ την Ευρώπη, το φάντασμα της διχόνοιας και του φόβου, της δυσπιστίας και του μίσους, το φάντασμα παλιών στερεοτύπων και εχθροτήτων που ξαναγεννιούνται.»

«Για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η κρίση και η άνοδος των άκρων στην Ευρώπη χρειαζόμαστε ελπίδα και εμπιστοσύνη, απαιτείται μια νέα αφήγηση. Η Ευρώπη αναζητεί ηγεσία η οποία θα προτείνει ένα νέο σχέδιο και μια νέα αφήγηση για την Ευρώπη που θα περιλαμβάνει:

1.    Ειρήνη (η σημαντικότερη ως τώρα κατάκτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης)
2.    Ένα νέο γεωπολιτικό ρόλο για την Ευρώπη
3.    Δημοκρατία (Νέα Ευρωπαϊκή Συνθήκη, αυξημένη δημοκρατική νομιμοποίηση στη λήψη αποφάσεων)
4.    Οικονομική δημοκρατία με την τιθάσευση του χρηματοπιστωτικού τομέα.
5.    Ανάπτυξη δίκαια μοιρασμένη.»
  
Οι τύχες της ελληνικής και της ευρωπαϊκής οικονομίας είναι συναρτημένες με τις εξελίξεις στην παγκόσμια οικονομία. Η φύση της κρίσης και η στενή διασύνδεση των οικονομιών  απαιτούν μια νέα μορφή διεθνούς κατανόησης και συντονισμένης δράσης για να υπερνικηθεί η παγκόσμια οικονομική επιβράδυνση.

Η Α.Δ. επεσήμανε πως ακόμη και αν η Γερμανία υπερνικούσε την απέχθεια της για αύξηση του Ευρωπαϊκού χρέους ή για τύπωμα χρήματος, ώστε να δοθεί μια αναπτυξιακή ώθηση, αυτό δεν θα αρκούσε. Θα έδινε προσωρινή ώθηση, όμως τα προβλήματα θα επανέρχονταν αφού μένουν άλυτες οι διεθνείς οικονομικές ανισορροπίες.

«Χρειάζεται μια παγκόσμια συνεννόηση στα πλαίσια των G20», τόνισε και προέβαλε την πρόσφατη πρόταση του πρώην βρετανού πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν, ο οποίος προτείνει τις εξής συντονισμένες σε διεθνές επίπεδο ενέργειες :

Ο κ. Μπράουν παρατηρεί πως η αναπτυξιακή ώθηση, η τόνωση της παγκόσμιας ζήτησης δεν μπορεί να προέλθει ούτε από τους καταναλωτές στη Δύση οι οποίοι δε διαθέτουν σήμερα αρκετό εισόδημα ώστε να συνεχίσουν να καταναλώνουν όπως πριν αλλά ούτε κι από τους Ασιάτες παραγωγούς οι οποίοι χρειάζονται αγοραστές για τα προϊόντα τους.

Θεωρεί πως επειδή ο πληθωρισμός είναι γενικά χαμηλός θεμιτή μια τόνωση της ζήτησης στη Δύση με συντονισμένες ενέργειες των κυβερνήσεων με τις κεντρικές τράπεζες (δεν αποκλείει και το τύπωμα χρήματος). Η Κίνα θα μπορούσε να τονώσει την κατανάλωση στο εσωτερικό της, ώστε να δώσει διέξοδο στην τοπική παραγωγή που βρίσκει μειωμένη  διέξοδο στις φθίνουσες εξαγωγές προς τη Δύση, ώστε να διατηρηθούν ή να αυξηθούν οι εισαγωγές από τη Δύση.

(Gordon Brown, “Europe risks going the way of Japan”, Reuters Blogs, 14.09.12, http://blogs.reuters.com/great-debate/2012/09/14/europe-risks-going-the-way-of-japan/)

Μνημόνιο - Οι επιπτώσεις της κρίσης στην Ελλάδα

Για τις επιπτώσεις της κρίσης στην Ελλάδα, τόνισε πως η γρήγορη δημοσιονομική προσαρμογή «δημιουργεί τεράστια προβλήματα στην ελληνική κοινωνία, αυξάνονται δραματικά  η φτώχια και η ανεργία, δεσπόζουν η ανασφάλεια και αβεβαιότητα για τις πιο βασικές ανάγκες της καθημερινής ζωής και ταυτόχρονα ζούμε την άνοδο των άκρων και του λαϊκισμού, ενώ για πρώτη φορά ένα νέο-ναζιστικό κόμμα μπαίνει στην ελληνική Βουλή τη στιγμή που η εμπιστοσύνη των πολιτών προς όλα τα πολιτικά κόμματα καταρρέει. Για αυτό όταν λέω πως υπάρχει κίνδυνος για τη δημοκρατία στην Ελλάδα, δεν μιλάω για μια θεωρητική πιθανότητα, ο κίνδυνος είναι ήδη στο κατώφλι μας, απειλεί όχι μόνο τους Έλληνες αλλά και τη σταθερότητα στα Βαλκάνια και τη βιωσιμότητα της ευρωπαϊκής ενοποίησης.»

Η σημερινή κυβέρνηση – τα νέα μέτρα λιτότητας

Χωρίς ένα συνολικό σχέδιο Ελλάδας-Ευρώπης θα βυθιστούμε βαθύτερα στην ύφεση και στην ανεργία

«Η σημερινή τρικομματική φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση,  μέσα σε ένα συγκριτικά ευνοϊκότερο Ευρωπαϊκό κλίμα , ετοιμάζεται να συμφωνήσει την εφαρμογή ενός ακόμη προγράμματος λιτότητας, εξίσου φιλόδοξου και πιο σκληρού από τα προηγούμενα. Οφείλει  ακόμη να υλοποιήσει δυο σημαντικές μεταρρυθμίσεις: του κρατικού μηχανισμού και της φορολογίας, οι οποίες επείγουν από καιρό.
Κατά τη γνώμη μου αν συνεχίσουμε με την πεπατημένη μέθοδο και ρυθμούς, σαν να μη συμβαίνει τίποτα, μετά την εμπειρία τριών χρόνων, χωρίς δηλαδή μια συνολική προσέγγιση των προβλημάτων, με πρώτα απ’ όλα: τη ρευστότητα της οικονομίας, τη βιωσιμότητα του χρέους και την  ενίσχυση των δημοσίων επενδύσεων με πόρους είτε από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων είτε από την Ευρωπαϊκή επιτροπή, δε θα πετύχουμε τίποτα άλλο από την αύξηση της ανεργίας και της ύφεσης. Το ελληνικό κοινοβούλιο οφείλει αυτή τη φορά να απαιτήσει, όταν θα ψηφίζει τα νέα μέτρα, να έχει μπροστά του μια ακριβή ποσοτική αποτίμηση από το Υπουργείο Οικονομικών των επιπτώσεων του κάθε μέτρου στην ύφεση ή στην ανάπτυξη.»

«Αυτό ένα κρίσιμο ζήτημα. Η Ευρώπη χρειάζεται ένα νέο Σύμφωνο Ανάπτυξης για το Νότο. Η ελληνική οικονομία και κοινωνία χρειάζονται: Ανακούφιση, Αναδιάρθρωση, Ανάκαμψη όπως έκαναν οι ΗΠΑ με το «New Deal» του Ρούζβελτ το 1933. Παράλληλα με τις διαρθρωτικές αλλαγές και τη δημοσιονομική προσαρμογή που προβλέπονται στο μνημόνιο πρέπει να διασφαλίσουμε την ανακούφιση και τη στήριξη των άπορων και των ανέργων και την οικονομική ανάκαμψη. Ένα τέτοιο Σύμφωνο σημαίνει και μια νέα συμφωνία με τους εταίρους μας που θα περιλαμβάνει μέτρα για τη βιωσιμότητα του χρέους, ρευστότητα και πόρους που θα επιτρέψουν την επανεκκίνηση της Οικονομίας.»

Λάθη της τρόικας και δικά μας

«Κοιτάζοντας στα τελευταία χρόνια θεωρώ πως το ελληνικό πρόγραμμα προσαρμογής περιείχε σημαντικά σφάλματα.
Η τρόικα έθεσε πολύ φιλόδοξους στόχους.
Το ΔΝΤ παραδέχτηκε πρόσφατα πως υποτίμησε πόσο μεγάλη ύφεση θα προκαλούσε η δημοσιονομική προσαρμογή στην Ελλάδα. Παραδέχτηκε πως έχει ευθύνη γιατί δεν επέμεινε σε περισσότερες περικοπές δαπανών αντί για μέτρα που περιόριζαν το διαθέσιμο εισόδημα.

Με βάση τις προβλέψεις της τρόικα η Ελλάδα θα μπορούσε ήδη να δανείζεται στις αγορές. Απέχουμε πολύ από αυτό.
Η τρόικα αντιμετώπισε τη χώρα σαν να πραγματοποιούσε την αναδιάρθρωση μιας εταιρείας, ξεχνώντας πως δεν μπορείς να ζητάς σε έναν ολόκληρο λαό να ακολουθεί οδηγίες σαν να ήταν υπάλληλοι μιας εταιρείας. 
Αρκετοί Ευρωπαίοι ηγέτες δεν διευκόλυναν το έργο μας όταν συχνά διαλαλούσαν ή απειλούσαν πως η Ελλάδα θα βγει από το ευρώ. Αυτό δεν είναι το κλίμα που ευνοεί τις ιδιωτικοποιήσεις για τις οποίες οι στόχοι δεν ήταν ρεαλιστικοί από την αρχή.

Από την πλευρά της κυβέρνησης, αποτύχαμε να δούμε το βάθος του προβλήματος στην αρχή. Προχωρήσαμε αργά, με ήπια μέτρα στην αρχή της κρίσης και αργότερα αναβάλαμε τις δύσκολες αποφάσεις. Οι περισσότεροι υπουργοί αρνήθηκαν να υιοθετήσουν τις μεταρρυθμίσεις. Ακόμη χειρότερα επιβάλαμε μέτρα που δεν ήταν κοινωνικά δίκαια, ενώ αποτύχαμε στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.

Η κυβέρνηση σπατάλησε και σπαταλά πολύτιμο πολιτικό κεφάλαιο, δυνάμεις και πόρους.
Η υπομονή και η εμπιστοσύνη των πολιτών εξανεμίστηκε.»

Διδάγματα από τη διαχείριση της κρίσης

«Αν με ρωτήσετε ποια είναι τα 4 πράγματα που διδάχτηκα από τη διαχείριση αυτή της κρίσης.
•    Πρέπει κανείς να δρα ακαριαία
•    Τα σκληρότερα μέτρα πρέπει να εφαρμόζονται στην αρχή της κρίσης
•    Πρέπει να πιστεύεις και να στηρίζεις δημόσια τις αποφάσεις που λαμβάνονται, αν θέλεις και οι άλλοι να πιστέψουν στο σχέδιο σου και να σε στηρίξουν.
•    Κάθε δημόσια δράση χρειάζεται λαϊκή υποστήριξη. Πρέπει κάθε στόχος όσο δύσκολος κι αν είναι να  εμπνέει εθνική υπερηφάνεια και είναι κοινωνικά δίκαιος.»

belfercenterlogo

Μια χώρα δεν μπορεί να είναι εταιρία

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Περιεχόμενο Τύπου

Συνέντευξη της Άννας Διαμαντοπούλου με τίτλο «Μια χώρα δεν μπορεί να είναι εταιρία», δημοσιεύει η περιοδική έκδοση του Οικονομικού Ευρωπαϊκού Forum “Alpbach”. Μεταξύ άλλων η πρώην υπουργός αναφέρει πως «η Ελλάδα χρειάζεται χρόνο και εμπιστοσύνη για να πραγματοποιήσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και όχι μόνο καταπίεση και απειλές από τους δανειστές. Σημείωσε ακόμα πως στη χώρα πρέπει να γίνουν πολλές αλλαγές που θα καταπολεμούν την διαφθορά και την ευνοιοκρατία που θα αναμορφώσουν το δημοκρατικό πολίτευμα. Ανέφερε ακόμα το παράδειγμα των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων που προσπάθησε να πραγματοποιήσει, δίνοντας ευκαιρίες και κίνητρα επιχειρηματικότητας σε νέους επιστήμονες και ερευνητές.

Ολόκληρη η συνέντευξη:

Alpbach News: You’re member of the PASOK since 1976. How does it feel being part of a system that caused the actual situation in Greece?

Anna Diamantopoulou: The governing parties have played the most important role. But they are not the only ones. Also the left parties have played a very important role in the syndicates, the universities and business world. It was the whole political system for more than 40 years. It’s not the right thing to delete the whole system because democracy can not go on without parties. Parties have to be evaluated for what they’ve done. 

AN: A Greek friend said to me once: “We invented democracy and now we destroyed it.” Does democracy come to an end in Greece?

Diamantopoulou: Because of the crisis we had many problems with the right function of democracy. We have to reinvent the way democracy works. Crisis does not help at that particular moment but we have to give birth to something new concerning the political system and democracy itself.

AN: What could be new?

Diamantopoulou: Countries go forward and have peace, wealth and democracy not with the extremists. I believe there will be a totally new political scheme in Greece in two to four years. We need a new constitution, new parties, new rules in the parliament and a new organisation of the public sector.

AN: At the panal you mentioned that over 200 laws were passed within two years. Would this ever have been possible without the pressure of the EU?

Diamantopoulou: No. Greece has changed a lot because of the EU. But many things have happened because of the Euro and the cheap money. Without a threat we wouldn’t have got any money. But I don’t believe that this kind of strict pressure is the right thing. A country is not a company. You cannot restore a country and change the culture in two years. We need to have goals and commit ourselves in reforms but we also need trust and time.

AN: How would a good Greece look like in fife to ten years?

Diamantopoulou: My wish is that economy and democracy will work. That means that the country would be able to produce wealth. That’s the only way to pay back the money. There must be an end of corruption and cronyism.

AN: The young will be very important for the future but it is a mass phenomenon that well-educated graduates leave Greece.

Diamantopoulou: If we can’t stop the economical mortgagees to leave the country how can we persuade this young, brilliant people to stay? As a Minister of Education I tried to finance companies in order to recruit people from the universities. We need to give incentives for initiatives in research and innovation to keep young scientists.

Η ανοικτή συζήτηση, που διοργάνωσε το BBC World Debate, στη Ρώμη, με θέμα « Έχει μέλλον η Ευρώπη;», με τη συμμετοχή της Υπουργού Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου, θα μεταδοθεί:  

  • Από BBC World News Television Channel το Σάββατο, 01/10/2011, στις 11:10 ώρα Ελλάδος και την Κυριακή 02/10/2011 στις 17:10 και στις 22:10.

  • Από το BBC World Service Radio το Σάββατο, 01/10/2011, στις 20:00, και την Κυριακή 02/10/2011, στις 15:00.

 

Η Υπουργός, στην παρέμβασή της αναφέρθηκε στην ανάγκη για ανάπτυξη και επενδύσεις, ώστε να υπερβεί η Ευρώπη την κρίση. Συγκεκριμένα τόνισε: 

 

Το ζητούμενο είναι η ανάπτυξη, δηλαδή επενδύσεις, εξωτερικές και εθνικές. Πείτε μου εάν στη χώρα σας θα μπορούσε να γίνει η παραμικρή επένδυση, εάν κάθε μέρα ένας Ευρωπαίος αξιωματούχος αναφερόταν σε χρεοκοπία, «κούρεμα», αναδιάρθρωση, σπέρνοντας την ανασφάλεια.

Για το τεράστιο χρέος την ευθύνη έχει το ελληνικό πολιτικό σύστημα, τα λάθη και η κακή διαχείριση των δημοσιονομικών επί δεκαετίες. Όμως, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι αυτή τη στιγμή αποφασίζονται και νομοθετούνται αλλαγές που σε όλες τις χώρες χρειάζονται διάρκεια μιας γενιάς. Εμείς σε 18 μήνες πρέπει να αποφασίσουμε, να σχεδιάσουμε, να πείσουμε, να νομοθετήσουμε, να εφαρμόσουμε και να κριθούμε για ποσοτικά αποτελέσματα. Ακόμα και αυτή τη στιγμή της κρίσης η πολιτική χρειάζεται χρόνο και εμπιστοσύνη.

 

"Νέα πολιτική , Νέα αφήγηση. Ελπίδα απέναντι στον φόβο"

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Περιεχόμενο Τύπου

swp anna 1

Παρέμβαση στην διεθνή εκδήλωση του  «Γερμανικού Ινστιτούτου για Διεθνείς υποθέσεις και θέματα ασφάλειας - Stiftung Wissenschaft und Politik (SWP)»
Βερολίνο  17.10.2012

Στην ανάγκη μιας νέας πολιτικής για την Ευρώπη και μιας νέας  αφήγησης  (παρουσίαση νέου σχεδίου με  θέσεις και προτάσεις) καθώς και στον ρόλο που θα μπορούσε να παίξει η Γερμανία σε αυτή την κατεύθυνση, αναφέρθηκε  η κ. Διαμαντοπούλου, στο πλαίσιο του αντικειμένου της ημερίδα για τα 50 χρόνια του Ινστιτούτου.  Κατέθεσε δε την δική της πρόταση για πέντε  βασικούς άξονες, άμεσης προτεραιότητας.   
1.    Ειρήνη
2.    Νέος γεωπολιτικός ρόλος για την Ευρώπη
3.    Δημοκρατία με  νέα συνθήκη
4.    Οικονομική Δικαιοσύνη
5.    Ισομερής Ανάπτυξη.
τονίζοντας ότι « Η Ευρώπη δεν χρειάζεται επιστάτες αλλά Ηγέτες, η βάση για κάθε συνεργασία είναι η αναγνώριση της αξιοπρέπειας των λαών και  αντί για τιμωρία, φόβο και λιτότητα, αυτό που χρειάζεται είναι αλληλεγγύη,  ελπίδα και συντονισμένη δράση για ανάπτυξη»

Στο περιθώριο της ημερίδας έθεσε και πάλι την πρόταση της – σε σχέση με τις άμεσες κινήσεις - για την ανάγκη η επικείμενη Σύνοδος Κορυφής να συμπεριλάβει στα συμπεράσματα της την απόφαση της να υπερασπιστεί την συνοχή και την ακεραιότητα του Ευρώ,  σύμφωνα με την συνθήκη αλλά και την βούληση των Ευρωπαίων πολιτών. Να επιβεβαιώσει πειστικά και χωρίς αμφισημίες πως δεν υπάρχει επιστροφή στη δραχμή, το μάρκο, το γαλλικό φράγκο ή την ιταλική λιρέτα. Είναι βασική προϋπόθεση για μια αναπτυξιακή προοπτική.

Απόσπασμα από την παρέμβαση:

Νέα πολιτική , Νέα αφήγηση. Ελπίδα απέναντι στον φόβο

Οι ηγεσίες συσπειρώνουν την πλειοψηφία των πολιτών, και στην περίπτωση της Ευρώπης οι ηγέτες της Γερμανίας θα μπορούσαν να συσπειρώσουν γύρω τους την πλειοψηφία των Ευρωπαίων πολιτών, αν αποκαταστήσουν την ισχύ και την νομιμοποίηση των εκλεγμένων αντιπροσώπων τους, συμβάλλοντας στην τιθάσευση εκείνων των οικονομικών δυνάμεων που οδήγησαν στην κρίση και συνεχίζουν να κερδίζουν από αυτή, σε βάρος των λαών της Ευρώπης:
Τιθασεύοντας αφενός τον χρηματοπιστωτικό τομέα της οικονομίας ο οποίος αφέθηκε αρρύθμιστος και χωρίς κανένα ουσιαστικό έλεγχο και κατέφυγε σε υπερβολές οδηγούμενος από μια πλεονεξία χωρίς όρια.  Αφετέρου τους οίκους αξιολόγησης που απέτυχαν στο καθήκον τους να ενημερώνουν το κοινό για τους υπερβολικούς κινδύνους στους οποίους ήταν εκτεθειμένοι οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί.
Γιατί πρέπει οι απερίσκεπτες Τράπεζες να σώζονται σε βάρος των Ευρωπαίων πολιτών, ενώ η κυρίαρχη αφήγηση καλεί να τιμωρηθούν και να πληρώσουν εκείνοι που είχαν τη μικρότερη ή καθόλου ευθύνη για την κρίση;
Ο φόρος για τις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές που τώρα συζητείται θα είναι ένα θετικό βήμα σε αυτήν την κατεύθυνση.
Αυτή η πολιτική και αυτή η αφήγηση μπορεί να συσπειρώσει τους Ευρωπαίους. Αυτή, μαζί με μια ορατή προοπτική ανάπτυξης θα επιτρέψει να πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές που θα αποκαταστήσουν την ανταγωνιστικότητα του συνόλου της Ευρωπαϊκής οικονομίας και θα επιτρέψουν στην Ευρώπη να έχει μια σημαντική θέση στην παγκόσμια οικονομία.
Αντί να κουνούν το δάκτυλο στις χώρες με προβλήματα , αντί για τιμωρία, φόβο και λιτότητα, αυτό που χρειάζεται είναι αλληλεγγύη,  ελπίδα και συντονισμένη δράση για ανάπτυξη, βασισμένη στην κυριαρχία της Δημοκρατίας σε μια πορεία που οδηγεί στην ευημερία και την ευτυχία των Ευρωπαίων πολιτών.
Με δυο λόγια η Ευρώπη χρειάζεται ηγεσία τώρα  - και  αν η Γερμανία θέλει να παίξει αυτόν τον ηγετικό ρόλο - η οποία πρέπει να προτείνει μια πολιτική και την αντίστοιχη αφήγηση που να καλύπτει τα εξής:

1.    Ειρήνη ( Η μεγάλη κατάκτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης)
2.    Ένα νέο γεωπολιτικό ρόλο για την Ευρώπη (Το 2050 ο παγκόσμιος πληθυσμός θα είναι 9 δισ. και o  Ευρωπαϊκός πληθυσμός  θα αποτελεί μόνο το  7%, ενώ ήταν το 20% στα 1950. Οι μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές χώρες θα έχουν το πολύ το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, ενώ το Ευρωπαϊκό ΑΕΠ θα είναι μόνο 10% του παγκόσμιου ΑΕΠ από 30% στα 1950)
3.    Δημοκρατία ( Μια νέα συνθήκη)
4.    Οικονομική Δικαιοσύνη (Έλεγχος του χρηματοπιστωτικού τομέα)
5.    Ανάπτυξη ίσα μοιρασμένη.

Η   κ. Διαμαντοπούλου είχε προσκληθεί  να συμμετάσχει στο panel της  διεθνούς για τα 50 χρόνια από την ίδρυση του Ινστιτούτου -το μεγαλύτερο think tank της Ευρώπης στο είδος του- στο οποίο συμμετείχε και ο Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, κ. Guido Westerwelle – ως κεντρικός ομιλητής.
Συντονιστής της εκδήλωσης ήταν ο κ. Peter Frey, Αρχισυντάκτης της Zweites Deutsches Fernsehen (ZDF). Θέμα της συζήτησης ήταν "Η Γερμανία στον κόσμο – προσδοκίες προς την γερμανική εξωτερική πολιτική"

stainburg
Με τον επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών (SPD) Frank-Walter Steinmeier και υποψήφιο για την καγκελαρία τις προηγούμενες γερμανικές εκλογές.

Περισσότερες φωτογραφίες από την εκδήλωση

Σημεία ομιλίας στο Συνέδριο του Ινστιτούτου Bruegel

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Περιεχόμενο Τύπου

Συνεδριο Ινστιτούτου Bruegel

Ο Gramci είχε πει «ο παλιός κόσμος πεθαίνει και ο καινούργιος πασχίζει να γεννηθεί. Είναι η εποχή των τεράτων». Τέρατα γεννιούνται παντού και ο καθένας πρέπει να παλέψει με τα δικά του. Ως Υπουργός Παιδείας και Έρευνας, έχω τον μικρότερο προϋπολογισμό που είχε ποτέ η χώρα, δραματικό αριθμό αποχώρησης εκπαιδευτικών, ενόψει των αλλαγών στο συνταξιοδοτικό σύστημα, και τεράστια προβλήματα στις υποδομές. Σε αυτές τις περιπτώσεις το δίλλημα είναι «ή παραιτούμαι ή παλεύω με τα ελάχιστα για τα μέγιστα». Όταν δεν υπάρχουν χρήματα πρέπει να υπάρχουν ιδέες, βαθιές τομές, δομικές μεταρρυθμίσεις.

Οι εξελίξεις τρέχουν  χωρίς να υπάρχει ο απαιτούμενος χρόνος και με κλονισμένη την εμπιστοσύνη των πολιτών στο πολιτικό σύστημα αλλά και στην Ευρώπη. Όμως, πάντα υπάρχει λύση και διέξοδος. Θα πρέπει να αναδείξουμε τις δυνάμεις της χώρας, να αναδιαρθρώσουμε το σύστημα και να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Η οικονομική και δημοσιονομική κρίση τείνει να μετατραπεί σε κρίση πολιτική και κρίση Δημοκρατίας. Η συλλογική δράση, οι υπερεθνικές και διακυβερνητικές διαπραγματεύσεις έχουν αντικατασταθεί από ανεπίσημες ομάδες όπως η ομάδα της Φρανκφούρτης (Baroso, Rehn, Germany, France, ECB, IMF).

Ελλάδα – Γερμανία: Συμφωνία για το κοινό μας μέλλον

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Περιεχόμενο Τύπου

germany greece-1-naiΆρθρο στην εφημερίδα ¨Τα Νέα":

Ο ελληνικός λαός, αλλά και οι εκπρόσωποι του στην ελληνική Βουλή, βρίσκονται για μια ακόμη φορά, με σισύφειο τρόπο μπροστά στο εκβιαστικό δίλημμα. Από τη μία, περικοπές σε μισθούς και συντάξεις , απολύσεις στο δημόσιο τομέα και ακόμη περισσότερες στον ιδιωτικό λόγω μιας σταθερά υψηλής ύφεσης, περιστολή στις δημόσιες επενδύσεις και περισσότερα λουκέτα. Από την άλλη «χρεοκοπία» διότι αμφισβητείται η καταβολή της επόμενης κρίσιμης δόσης.

Εδώ και τρία χρόνια , οι τεράστιες θυσίες φαίνεται πάντα να οδηγούν σε περισσότερες θυσίες, επιτείνοντας την απόγνωση ενός λαού, που, μη βλέποντας να υπάρχει ελπίδα, είτε παραδίδεται στις σειρήνες του λαϊκισμού, είτε στρέφεται σε ακραίες επιλογές, χωρίς κουράγιο να ασχοληθεί με τις επιπτώσεις των επιλογών αυτών.

Δεν είναι η στιγμή να ερμηνεύσουμε την απλοϊκή θέση που κυριαρχεί στην πολιτική μας αντιπαράθεση «Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο» και πόσο αποπροσανατολιστική είναι αυτή στην αντιμετώπιση της κρίσης, ούτε να αναλύσουμε πόσο πιο επώδυνα είναι τα νέα μέτρα που έρχονται, με την εμμονή όλων για εκλογές τον Μάιο.

Έχουν γίνει εγκληματικά λάθη, τα οποία συνεχίζονται, και αφορούν όλους μας στην Ελλάδα, αλλά και τους ευρωπαίους εταίρους μας. Αιχμή του δόρατος πρέπει να αποτελέσουν η δικαιοσύνη στις πολιτικές μας και η συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μπροστά στην επικείμενη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στις 18 Οκτωβρίου, επιμένω σε μια συγκεκριμένη πρόταση, που δημόσια κατέθεσα πριν λίγες ημέρες και αφορά άμεσα την Ελλάδα, αλλά και κάθε χώρα της Ευρωζώνης και την Ευρωπαϊκή Ένωση ως σύνολο.

Σε όλη την Ευρώπη έχει ανοίξει πλέον ένας έντονος διάλογος για την προοπτική της Ε.Ε. Η νέα κοινή διακήρυξη του Πράσινου Κον Μπετιτ («κόκκινος Ντάνι») και του Φιλελεύθερου Φερχόφσταντ (πρώην Πρωθυπουργός του Βελγίου) που προωθούν την ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης, η κίνηση και το κείμενο των 11 Υπουργών Εξωτερικών (δυστυχώς απουσιάζει η Ελλάδα), η συνάντηση των Πρωθυπουργών του Νότου στη Μάλτα (και πάλι απουσιάζει η Ελλάδα), η διαρροή σχεδίου συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, είναι, ενδεικτικά, ορισμένες από τις κινήσεις που κάνουν σαφή την μεγάλη κινητικότητα για επερχόμενες σημαντικές αλλαγές στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο.

Οι προβληματισμοί των περισσότερων ευρωπαίων ηγετών από τον Μπαρόζο έως τον Ολάντ και την Μέρκελ έχουν ως κυρίαρχη επιλογή «να σωθεί η Ευρώπη».

Παράλληλα σε όλη την Ευρώπη φαίνεται να έχει γίνει πλέον κατανοητό, ότι δεν αρκούν μόνο τα σκληρά δημοσιονομικά μέτρα – όσο και αν είναι επιβεβλημένη ή άρση στρεβλώσεων και αδικιών. Η απάντηση στην αντιμετώπιση της κρίσης και η αποτροπή της διεύρυνσης και επέκτασής της, είναι η ανάπτυξη. Μία μαγική λέξη την οποία όλοι ομνύουν Βόρειοι και Νότιοι, αριστεροί και δεξιοί αλλά όσο η αστάθεια στην Ευρωζώνη παραμένει, όλα κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Η ανάπτυξη προϋποθέτει «κλίμα» και «χρήμα». Και το χρήμα δεν θα υπάρξει αν δεν διαμορφωθεί το κατάλληλο κλίμα. Προς αυτή την κατεύθυνση θεωρώ ως άμεση προτεραιότητα να συμπεριληφθεί ειδική παράγραφος, στα συμπεράσματα του επικείμενου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (Συνόδου Κορυφής),που θα επιβεβαιώνει την υπεράσπιση της συνοχής και διατήρηση του όλου της Ευρωζώνης. Την παραμονή δηλαδή όλων των χωρών στο ευρώ, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Συνθήκη, αλλά και το συμφέρον των λαών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με απλά λόγια το Συμβούλιο να δηλώνει με απόλυτο τρόπο προς κάθε κατεύθυνση ότι «καμία χώρα δεν θα βρεθεί εκτός ευρώ».

Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει έτσι και αλλιώς θεσμούς, μηχανισμούς και μέσα να προστατεύσει το νόμισμά της και να διασφαλίσει την εφαρμογή εσωτερικών κανόνων από όλα τα μέλη της.

Είναι η επιτακτική άμεση απάντηση στην σπέκουλα των αγορών, στους εχθρούς του ευρώ, στις επιπόλαιες δηλώσεις Ευρωπαίων και άλλων παραγόντων, στην περαιτέρω διάδοση του ιού της ευρωπαϊκής αποσύνθεσης. Είναι προϋπόθεση για να δημιουργηθεί το αναγκαίο αίσθημα ασφάλειας, στους πολίτες, στις κυβερνήσεις αλλά και στις αγορές. Είναι κάτι που αφορά όλους τους Λαούς της Ευρώπης και όχι μόνο τον Νότο. Είναι μία κοινή εισήγηση προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που μπορούν να συμφωνήσουν Ελλάδα και Γερμανία κατά την επίσκεψη της κυρίας Μέρκελ.

Θα είναι ένα μήνυμα σταθερότητας, ισχύος, αλληλεγγύης και ειρήνης.

Συνέδριο στο Δουβλίνο: "Ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς"

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Περιεχόμενο Τύπου

doublin 1Η Άννα Διαμαντοπούλου συμμετείχε, στις 15 Φεβρουαρίου, στις εργασίες του Συνεδρίου με τίτλο «Οι κοινωνικές πολιτικές και οι πολιτικές απασχόλησης για μία δίκαιη και ανταγωνιστική Ευρώπη», που πραγματοποιήθηκε στο Δουβλίνο.

Το Συνέδριο διοργάνωσε ο αρμόδιος οργανισμός της Ε.Ε. για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής και εργασίας, Eurofound, στο πλαίσιο της Ιρλανδικής Προεδρίας της Ε.Ε. Τις εργασίες άνοιξε ο Πρωθυπουργός της Ιρλανδίας E.  Kenny.

Η  Άννα Διαμαντοπούλου προήδρευσε της συζήτησης με θέμα «Ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς: Το μέλλον του κοινωνικού μοντέλου της Ευρώπης». Ομιλητές ήταν: ο Ευρωπαίος Επίτροπος για θέματα Απασχόλησης, Κοινωνικών Θεμάτων και Κοινωνικής Ένταξης L. Andor, η Ευρωβουλευτής και πρόεδρος της Επιτροπής για την Απασχόληση και τα Κοινωνικά Θέματα P. Beres, η Γενική Γραμματέας της Ένωσης των Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (European Trade Union Confederation) B. Segol, ο Γενικός Διευθυντής της Ευρωπαϊκής Ένωσης Επιχειρήσεων (Business Europe) M. Beyrer, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής St. Nilsson και ο καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Βερολίνο G. Schmid.

Άννα Διαμαντοπούλου, 2012. Το περιεχόμενο χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs Greece 3.0

Top Desktop version