Άννα Διαμαντοπούλου

Switch to desktop Register Login

Άννα Διαμαντοπούλου - Αρχική

anna giannitsis simitis berlin 2 siteΣτις 14 και 15 Ιουνίου, η Άννα Διαμαντοπούλου συμμετείχε στο συνέδριο του Ιδρύματος Friedrich-Ebert-Stiftung (FES) στο Βερολίνο στo πλαίσιο του “Κύκλου του Kochel” (Kocheler Kreis für Wirtschaftspolitik) με θέμα τις «Οικονομικές, Κοινωνικές και Πολιτικές Προοπτικές της Ελλάδας και της Ευρώπης».

O “Κύκλος του Kochel” είναι ένα φόρουμ του Ιδρύματος FES στο οποίο συναντώνται επιστήμονες, συνδικαλιστές, επιχειρηματίες κ.α. για να συζητήσουν θέματα οικονομικής πολιτικής μέσα από μία πολύπλευρη σκοπιά. Οι συγκεντρώσεις πραγματοποιούνται δύο φορές το χρόνο και προσφέρουν έτσι τη δυνατότητα διαβούλευσης επί επίκαιρων οικονομικών θεμάτων.

anna giannitsis simitis berlin siteΜε τον πρώην Πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη και τον πρώην Υπουργό Τάσο Γιαννίτση κατά τη διάρκεια των εργασιών του συνεδρίου

anna giannitsis simitis berlin 3 site

Διαβάστε περισσότερα...

texniko lykeioΠαραθέτω άρθρο μου στο esos.gr για την Τεχνική εκπαίδευση:
Η Τέχνη της πολιτικής και η τεχνική εκπαίδευση
Η τεχνική εκπαίδευση είναι ο μεγάλος ασθενής και ταυτόχρονα το μεγάλο ζητούμενο για την χώρα.
Ενώ λοιπόν ένα χρόνο τώρα η Κυβέρνηση δεν κάνει τίποτε ξαφνικά η κατάργηση ειδικοτήτων και μαζί τους συγκεκριμένων σχολών βαφτίζεται ως μεταρρύθμιση
Το σενάριο δυστυχώς  επαναλαμβάνεται. Οι Κυβερνήσεις παγώνουν μπροστά στο μέγεθος των προβλημάτων κι όταν ο κόμπος φτάσει στο χτένι( δηλ η  εκταμίευση στην τρόικα) ο αυταρχισμός ,η τσαπατσουλιά και η μονομέρεια ονομάζονται αποφασιστικότητα και η αποσπασματική δράση μεταρρύθμιση.
Νομίζουν ότι προχωρούν σε τομές και η διάλυση του Δημόσιου τομέα  απορυθμίζει τη χώρα και την πολιτική. Οι πολίτες και οι πλέον μετριοπαθείς αν συνεχιστεί αυτή η ανικανότητα και το πελατειακό βασίλειο θα αμφισβητήσουν αυτή καθ αυτή τη Δημοκρατία
Μετά από τρία χρόνια  κρίσης όλοι ξέρουμε! Χωρίς ανάπτυξη το πρόγραμμα δεν βγαίνει
Την ανάπτυξη δεν θα μας την προσφέρει κανείς :ούτε γιατί θα τον πείσουμε ούτε γιατί θα τον απειλήσουμε. Εμείς μόνοι μας έχοντας ελάχιστο πια χρόνο πρέπει να αλλάξουμε το κράτος και τη δημόσια υπηρεσία για να αλλάξουμε την οικονομία και να δώσουμε προοπτική. Η ανάπτυξη δεν έρχεται από μια βροχή από Ευρώ έρχεται από ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις σε όλους τους τομείς.
Τελευταίο Παράδειγμα οι κατάργηση ειδικοτήτων και οι διαθεσιμότητες εκπαιδευτικών. Η συζήτηση εστιάζεται σ αυτά τα δύο θέματα !τι γίνεται με τα παιδιά (350000 μαθητές), με την αγορά εργασίας, με την ανάπτυξη που χρειάζεται άλλου είδους τεχνικούς και υπηρεσίες; …σιγή
Αν δεν παρέμβουμε άμεσα και με σχέδιο για τη μεταρρύθμιση της τεχνικής εκπαίδευσης, γρήγορα θα μιλάμε για νέα κατάργηση σχολών και πολλές απολύσεις
Είναι εξαιρετικά μεγάλης σημασίας το γεγονός του ότι  δεν ψηφίσθηκε λόγω των πολιτικών αναταράξεων και της ακατανόητης άρνησης του κ. Σαμαρά η μεταρρύθμιση για το τεχνικό Λύκειο το 2012. Το τίμημα προκύπτει βαρύ
Η ήδη εξαιρετικά προβληματική Τεχνική Εκπαίδευση αντί να αναδιαρθρωθεί κινδυνεύει με κατάρρευση
Τουλάχιστον ας κατατεθεί τώρα , τη Δευτέρα, το νομοσχέδιο  για τη τεχνική εκπαίδευση ,που είναι η μήτρα για την αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου για τη χώρα
Υπάρχει  πλήρης έρευνα και μελέτη (2010)με λεπτομερή καταγραφή της κατάστασης και αποτύπωση των πλέον επιτυχημένων ευρωπαϊκών συστημάτων
Είχε γίνει ευρύτατη διαβούλευση (2011), το τελικό κείμενο είχε διαμορφωθεί από το ΕΣΥΠ (εθνικό συμβούλιο Παιδείας) και κατατέθηκε πλήρες νομοσχέδιο στο οποίο συμφώνησαν τα κόμματα(2012)! Τα δημοσιοποιώ όλα στην ιστοσελίδα μου
Ας γίνει ένα βήμα ,που δείχνει πως δημοσιονομική εξυγίανση μπορεί να συνδυασθεί με πραγματικές μελετημένες και συναινετικές μεταρρυθμίσεις που μπορούν να αλλάξουν τη χώρα! Που μπορούν να δώσουν προοπτική. Οι θέσεις εργασίας στο Δημόσιο θα διατηρηθούν μόνο αν τελικά προσφέρουν πραγματική υπηρεσία στη χώρα. Οι κινήσεις πανικού και οι ηρωικές  αντιδράσεις  ( οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος) χωρίς αλήθεια και χωρίς στόχο επιταχύνουν την καταστροφή

και επανακατεθέτω παρακάτω όλα τα κείμενα:
[Επισυνάπτονται παρακάτω (δείτε στα "Συνημμένα Αρχεία"): Σχέδιο Νόμου, Αιτιολογική Έκθεση, Πρόταση Διαλόγου και όλες τις αναγκαίες έρευνες και μελέτες σχετικά με την μεταρρύθμιση]

Διαβάστε περισσότερα...

Φορο-«λογική» μεταρρύθμιση

Γράφτηκε από Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Περιεχόμενο Τύπου

anna diamantopoulou mic 1
Άρθρο της Άννας Διαμαντοπούλου στην Καθημερινή της Κυριακής:

Οι πρόσφατες διαπιστώσεις του ΔΝΤ και της τρόικας για τα προβλήματα του φορολογικού συστήματος δεν μπορεί να αποτελούν έκπληξη. Ολα αυτά λέγονται επί δεκαετίες, όμως κυβερνήσεις και αντιπολιτεύσεις, συντηρούμε το άδικο και αναποτελεσματικό φορολογικό σύστημα που καταγγέλλουμε, αρκούμενοι σε αποσπασματικά περιπτωσιολογικά μέτρα, σε «Συντελεστο-ρυθμίσεις».

Με μερικές δεκάδες φορολογικά νομοσχέδια, εκατοντάδες αλλαγές του κώδικα φορολογικών στοιχείων την τελευταία δεκαετία και περίπου μισή χιλιάδα εγκυκλίους από το 2009 μέχρι σήμερα, διατηρούνται ανέπαφες οι βασικές παθογένειες. Αυτό συνεχίζεται, ακόμα και τώρα που είναι επιτακτική μια ριζική μεταρρύθμιση με ένα Εθνικό Φορολογικό Σύστημα (ΕΦΣ).

Ουσιαστικά αυτό σημαίνει: στη σημερινή κρίση και ύφεση να απαντήσουμε στο τι θέλουμε από το φορολογικό σύστημα, πώς συμμετέχουν και τι περιμένουν οι εξουθενωμένοι Ελληνες πολίτες, ποιο είναι το σύστημα υλοποίησης και ποιοι μπορούν να το κάνουν πράξη.

Επιγραμματικά:

1. Αλλαγή στόχου. Στην εποχή του ανταγωνισμού των κρατικών φορολογικών συστημάτων (ένα από τα θέματα που πρέπει να αντιμετωπίσει η Ε.Ε.) το ΕΦΣ πρέπει να υπηρετεί ένα εθνικό σχέδιο για τη χώρα. Δηλαδή να υποστηρίζει τις βασικές επιλογές για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, για την αντιμετώπιση του δημογραφικού, για την ενεργειακή και περιβαλλοντική πολιτική. Η αντιμετώπιση των ανισοτήτων πρέπει να συμπληρώνονται από την πολιτική δαπανών του προϋπολογισμού. Το φορολογικό σύστημα στις σημερινές συνθήκες παγκοσμιοποίησης πρέπει να δημιουργεί συγκριτικά πλεονεκτήματα και κίνητρα για την αύξηση του εθνικού και ατομικού πλούτου, ο οποίος με τη σειρά του θα δώσει τα αναγκαία έσοδα.

2. Εμπιστοσύνη. Η έλλειψη εμπιστοσύνης ανάμεσα στο κράτος και στους πολίτες έχει υπαγορεύσει το σημερινό αδιέξοδο σύστημα. Χιλιάδες σελίδες κρατικών εγγράφων, πολύπλοκες, λεπτομερείς και περιπτωσιολογικές ρυθμίσεις επιχειρούν να προβλέψουν κάθε κοινωνική ιδιαιτερότητα και κάθε παράβαση. Αυτό με τη σειρά του έχει οδηγήσει σε ένα δαιδαλώδες διοικητικό σύστημα με πολλαπλά επίπεδα ελέγχου και συνεχή εμπλοκή της δικαιοσύνης σε ατελέσφορες διαδικασίες. Το αποτέλεσμα γνωστό, φοροδιαφυγή, γραφειοκρατία, διαφθορά.

Ας σκεφτούμε αλλιώς. Το κράτος εμπιστεύεται τον πολίτη και αποδέχεται ηλεκτρονικά την κατάθεση της δήλωσής του, έχοντας ο ίδιος την απόλυτη ευθύνη απόδειξης της αλήθειας των όσων δηλώνει. Αλλαγή του συστήματος δειγματοληπτικών ελέγχων με συνεχώς εναλλασσόμενους ελεγκτές και τιμωρία άμεση και «χωρίς έλεος» στους καταχραστές της εμπιστοσύνης του Δημοσίου. Από την αντίληψη του «δεν σε εμπιστεύομαι και δεν με αναγνωρίζεις», στη λογική του «σε εμπιστεύομαι και έχεις την ευθύνη».

3. Απλό, σαφές και κατανοητό. Το φορολογικό νομοσχέδιο πρέπει να είναι λιτό με φορολόγηση των εισοδημάτων με ενιαία, προοδευτική κλίμακα, προσδιορισμό του αφορολόγητου με βάση τον κατώτατο βασικό μισθό και κατάργηση των αυτοτελών φορολογιών. Η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ενωση και οι φορολογικοί ανταγωνισμοί περιορίζουν τον αναδιανεμητικό ρόλο της φορολογίας. Οι ανισότητες, που σαφώς υπάρχουν, είναι πιο εφικτό, πλέον, να αντιμετωπιστούν μέσα από πολιτικές χρηματοδοτούμενες από τον προϋπολογισμό. Η σημερινή πολυπλοκότητα, (π.χ. 33 συντελεστές στην ακίνητη περιουσία) οδήγησαν και σε τεράστιες αδικίες και σε τεράστια φοροδιαφυγή. Από το πολύπλοκο και μη εφαρμόσιμο στο απλό και εφαρμόσιμο.

4. Η διοικητική οργάνωση του συστήματος: αξιοκρατία, αξιοποίηση της τεχνολογίας και αξιολόγηση βάσει στόχων. Επί δεκαετίες αποτύχαμε και στα τρία. Αλλαγή του μηχανογραφικού συστήματος και επιλογή στελεχών με διεθνείς προκηρύξεις από τον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, είναι δύο επιλογές που απαιτούν μετωπική σύγκρουση με συμφέροντα και συντεχνίες. Ισως σε αυτό το σημείο είναι η πιο τυπική περίπτωση αναμέτρησης με το «βαθύ» σύστημα της μεταπολίτευσης.

5. Εθνική συνεννόηση. Το ΕΦΣ για να έχει διάρκεια προϋποθέτει δέσμευση των κομμάτων που έχουν αίσθημα εθνικής ευθύνης σε βασικές αρχές που δεν θα αλλάξουν για 10 τουλάχιστον χρόνια. Μέσα σε αυτές θα πρέπει να είναι η απόλυτη δέσμευση για τη μη ύπαρξη «φορολογικής αμνηστίας»! Τα τελευταία 30 χρόνια ο μέσος όρος ρυθμίσεων ήταν μία κάθε δυόμισι χρόνια.

Εφικτό; Από τα πλέον δύσκολα θέματα για τη χώρα, όπου δεν υπάρχει η κουλτούρα της συνεννόησης και της συναίνεσης σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Αρκεί κανείς να συνειδητοποιήσει πόσο μεγάλο λάθος για το μέλλον των κυβερνήσεων συνασπισμού στη χώρα είναι η έλλειψη Συμφωνίας Διακυβέρνησης ανάμεσα στα δύο κυβερνώντα κόμματα για τα μεγάλα θέματα, ένα από τα οποία είναι το φορολογικό.

Και η τρόικα, θα αναρωτηθεί κάποιος; Απάντηση: Ουδέποτε μέχρι σήμερα παρουσιάσαμε ένα δικό μας εθνικό σχέδιο με άλλη προσέγγιση και πολλαπλασιαστές που θα οδηγούν στους αναγκαίους στόχους μέσα από καρότο, δηλαδή δημιουργικότητα και ελπίδα και όχι το υποχρεωτικό μαστίγιο με τα γνωστά αποτελέσματα. Η διαπραγμάτευση με τους δανειστές καταλήγει να γίνεται επί συντελεστών γιατί η ελληνική κυβέρνηση δεν αναλαμβάνει την πρωτοβουλία της πραγματικής και όχι «δήθεν» μεταρρύθμισης.

Τώρα που το κλίμα αλλάζει πάλι, ας ελπίσουμε ότι κατανοούμε, πως κανείς Ευρωπαίος, Ρώσος ή Κινέζος δεν έχει έτοιμη λύση να μας προσφέρει. Η λύση έχει ένα υποκείμενο, το ελληνικό πολιτικό σύστημα που πρέπει επιτέλους, μετά από όσα του συνέβησαν να αλλάξει. Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση, με πρωτοβουλία του πρωθυπουργού πρέπει να ξεκινήσουν αυτή την εθνική συνεννόηση.

Και επειδή η ιστορία ανθρώπων και κομμάτων δεν δίνει πολλές ελπίδες, γίνεται ακόμη πιο επιτακτική η ανάγκη ενός πολιτικού χώρου με συγκροτημένες και ρηξικέλευθες θέσεις.

Το άρθρο δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα της εφημερίδας: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_2_14/07/2013_526686

Διαβάστε περισσότερα...

Κυπριακό: Λύση, τώρα!

Γράφτηκε από Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Περιεχόμενο Τύπου

flag cyΤην Τρίτη στις 25 Ιουνίου 2013 πήγα στη Λεμεσό στη Κύπρο.
Εδώ και πολλά χρόνια έχω την τιμή και τη χαρά να είμαι επίτιμη δημότης Αμμοχώστου και συμμετέχω κατά κανόνα σε όλες τις εκδηλώσεις και τις προσπάθειες του δήμου Αμμοχώστου και των εδώ και 40 χρόνια προσφύγων του.
Την Τρίτη 25 Ιουνίου οι Δήμοι Λεμεσού και Αμμοχώστου και ο ΟΠΕΚ διοργάνωσαν συζήτηση με θέμα: «Οι γεωστρατηγικές εξελίξεις της περιοχής και το σχέδιο για μια ελεύθερη και ευρωπαϊκή Κύπρο».
Από την Ελλάδα είχε προσκληθεί και ο επί τιμή πρέσβης Παύλος Αποστολίδης.
Η συζήτηση είχε πολύ ενδιαφέρον στη Κύπρο. Υπάρχουν νέα δεδομένα που είναι από τη μια μεριά το δράμα της τραπεζικής κατάρρευσης και από την άλλη οι πολύ ευνοϊκές συνθήκες στους υδρογονάνθρακες.
Η όλη περιοχή φλέγεται και για πολλούς είναι πλέον σαφές ότι όσο αφήνουμε τα πράγματα ,τόσο αυτά εξελίσσονται σε βάρος των Ελληνοκυπρίων.
Καταθέτω ορισμένα στοιχεία της ομιλίας μου όπως δόθηκαν από το ΚΥΠΕ σήμερα Τετάρτη πρωί.

«Όσο περνάει ο χρόνος, τόσο χειρότερα θα είναι τα πράγματα για το Κυπριακό, γι’ αυτό χρειάζεται «να πέσει ο βράχος, να ταραχθούν τα νερά, να αλλάξει το τοπίο». Προσωπικά θα επέλεγα το σχέδιο λύσης «Τ», δηλαδή «λύση τώρα»

Σήμερα βρισκόμαστε σε «ένα πολύ μεγάλο τέλμα κι αν συνεχίσουμε έτσι, η επίλυση του Κυπριακού θα θυμίζει τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά».
Σε αυτό το τέλμα πρέπει να πέσει ένα βράχος, να ταραχθούν τα νερά, να αλλάξει το τοπίο και πιστεύω πως αυτός ο βράχος πρέπει να είναι η Αμμόχωστος.
Αν σε όλα τα θέματα υπάρξει ένα βήμα μπροστά, μια πόλη που θα ξαναζωντανέψει, που θα δημιουργήσει ελπίδες, θα δοθεί ένα μήνυμα, σε Ανατολή και Δύση, ότι πράγματι κάτι κινείται στο Κυπριακό.
Για να λυθεί το Κυπριακό και για να μιλήσουμε για μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, πρέπει να συμφωνήσουμε ότι η ισότητα των κοινοτήτων είναι πολιτική και όχι αριθμητική.  Είναι ουσιαστικό, για να υπάρξει λύση, ο καθένας που ζει σε αυτό το νησί να αισθάνεται την ασφάλεια, ότι δεν έχει ανάγκη από ξένα στρατεύματα και ότι υπάρχει πολιτική ισότητα ανάμεσα στις δυο κοινότητες.
Όσοι πιστεύουν σε μια ενωμένη ευρωπαϊκή Κύπρο, μεταξύ αυτών και η Κυπριακή Κυβέρνηση, θα πρέπει να θέσουν οι ίδιοι το πεδίο των διαπραγματεύσεων τώρα.
Εάν η ίδια επέλεγα ονομασία σχεδίου επίλυσης του Κυπριακού, αυτό θα το ονόμαζα σχέδιο «Τ», γιατί τώρα πρέπει να κατατεθεί το σχέδιο. Αυτό βεβαίως συνδέεται και με την οικονομική ανάκαμψη. Ένα «πακέτο» δράσεων και μια αλλαγή των δεδομένων θα άλλαζε και το οικονομικό κλίμα, ενώ είναι πολύ ουσιαστικό, σε ότι αποφασιστεί, να υπάρχει στενή συνεργασία ανάμεσα στις Κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου. Όποτε αυτό έγινε, είχαμε θρίαμβο! Μέχρι σήμερα βέβαια, δεν φαίνεται οι παρούσες κυβερνήσεις να έχουν κάποια τέτοια ...χημεία.
Οι σημερινές καταστάσεις σε Ελλάδα και Κύπρο, είναι πολύ διαφορετικές σε σχέση με το τι ίσχυε πριν από 10 χρόνια.
Πρέπει να διδαχθούμε από τα λάθη του παρελθόντος, να θέσουμε σαφείς και συγκεκριμένους στόχους και να δημιουργήσουμε συμμαχίες. Είναι η στιγμή μια νέα «μεγάλη ιδέα» για Ελλάδα και Κύπρο, που αυτή τη φορά θα πρέπει να είναι μεγάλη ιδέα «συνεργασίας και ειρήνης» και όχι πολέμου και κατάκτησης εδαφών.
Η διαμόρφωση των συνθηκών για επίλυση του Κυπριακού, αποτελεί μια από τις τρεις βασικές ενότητες που θα πρέπει να αποφασίσουμε και να στοχοθετήσουμε, με τις άλλες δύο να αφορούν τον προσδιορισμό των σχέσεων μας με τη Δύση, και το ρόλο και το σχεδιασμό μας στη Μέση Ανατολή.
Η οικονομική κρίση προέρχεται από την κυριαρχία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου των τελευταίων δύο δεκαετιών, τη μη ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής δομής και τα τεράστια λάθη που έκανε η κάθε χώρα της ΕΕ. Λάθη των πολιτικών συστημάτων, μεταρρυθμίσεις που δεν έγιναν, το τεράστιο λάθος του «φθηνού χρήματος», τη διαφθορά και το κατεστημένο.
Για να βγούμε από τη κρίση και να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα σε κάθε χώρα, χρειαζόμαστε μια άλλη πρόταση για την Ευρώπη. Αυτό που θα πρέπει να θέλουμε, είναι περισσότερη Ευρώπη, δηλαδή πολιτική και οικονομική ενοποίηση.

Σχετικά με την Μέση Ανατολή, είναι αρκετά απλουστευτική η ιδέα για το τρίγωνο Ελλάδα- Κύπρος-Ισραήλ. Θα πρέπει με δική μας πρωτοβουλία τώρα να υπάρξει προσέγγιση και με την Τουρκία.

Διαβάστε περισσότερα...

Σπάω αυγά ή τα μούτρα μου;

Γράφτηκε από Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Περιεχόμενο Τύπου

protagon eggsΆρθρο της Άννας Διαμαντοπούλου στο protagon.gr:

Αν ο Πρωθυπουργός πίστευε ότι το success story έχει βάση, ουσία, περιεχόμενο απτό και δεν αποτελεί επικοινωνιακό πυροτέχνημα, τότε δεν θα έκανε όλα αυτά που κάνει με αφορμή την υπόθεση της ΕΡΤ, εδώ και μία εβδομάδα.

Ο κ. Σαμαράς κατάλαβε ότι οι δεσμεύσεις της Κυβέρνησης, παρά τα όσα έλεγε, δεν είχαν υλοποιηθεί και αποφάσισε... να κάνει ομελέτα! Άνοιξε με φόρα το ψυγείο, άρπαξε τα αυγά και τα πέταξε με δύναμη στα πλακάκια της κουζίνας και όλοι -ο καθένας από τη μεριά του- παλεύουν να βρουν μια λύση να γίνει η ομελέτα...

Το συμπέρασμα παραπέμπει στην παντελή έλλειψη κουλτούρας, αλλά και διάθεσης συναίνεσης, στον πανικό και στην πίεση να κάνουμε γρήγορα και όπως να ‘ναι αυτά που δεν έγιναν στο χρόνο που έπρεπε και στην παγιωμένη αντίληψη των συντηρητικών όλου του πολιτικού φάσματος (της Δεξιάς και της Αριστεράς), ότι ο λαός θέλει (ενδόμυχα, επιζητά) αυταρχισμό. Κατά το κοινώς λεγόμενο «τσαμπουκά», το «Μπράβο, Μεγάλε»... Και τα τρία λάθος... Και τα τρία, επώδυνα αδιέξοδα.

1. Η συναίνεση είναι μια πολύπλοκη και επίπονη διαδικασία που απαιτεί τεχνοκρατική προετοιμασία, οργανωμένο διάλογο μέσα σε καθορισμένο χρονοδιάγραμμα και πλαίσιο, λογικούς συμβιβασμούς και εκπτώσεις στο "ΕΓΩ", κυρίως από τον πρωταγωνιστή.
Στην ομιλία του στην ΟΝΝΕΔ ο Πρωθυπουργός, αναφερόμενος στο Νόμο για τα ΑΕΙ που κατήργησε το άσυλο, είπε: «εμείς (η ΝΔ) τολμήσαμε!». Χάρηκα που το άκουσα! Τον νόμο 4009/11 για τα ΑΕΙ, τον εισηγήθηκα ύστερα από 12 κοινοβουλευτικές διαδικασίες, μία διακομματική επιτροπή και με απόφαση του τότε Υπουργικού Συμβουλίου. Αφού συμφωνήσαμε όλοι, ο καθένας δικαιούται να τον θεωρεί και δικό του και μπορεί έτσι να παλεύει για να τον υλοποιεί... Μήπως, άραγε, αυτό δεν είναι η προϋπόθεση των μεταρρυθμίσεων που θέλουν χρόνο και αφορούν διαφορετικές κυβερνήσεις;
Πώς εννοεί, όμως, το χτίσιμο της συναίνεσης ο κ. Σαμαράς ως Κυβερνήτης; Αν δεν αντιμετωπισθεί αυτό το θέμα, τότε οι εκλογές θα κρέμονται πάνω από τη χώρα σε κάθε κακοτράχαλη στροφή! Και οι στροφές είναι πολλές τους επόμενους μήνες.

2. Η τσαπατσουλιά ως μεταρρύθμιση! Ό,τι γίνεται με πανικό, χωρίς μελέτη χωρίς σοβαρή νομική, διοικητική και οικονομική προετοιμασία, καταρρέει με κρότο συμπαρασύροντας την οικονομία και την κοινωνία. Μια ματιά στα φορολογικά ή τα εργασιακά, μας πείθει περί αυτού.

3. Ο πολιτικός τσαμπουκάς, έχει στη Δημοκρατία, κοντά ποδάρια. Γιατί, "μάχαιραν έδωκας, μάχαιραν θα λάβεις"! Τι θα γίνει αν αντιδράσουν όλοι με τον ίδιο τρόπο; Τι θα γίνει -γίνεται, ήδη, δηλαδή- αν όλοι αντιδράσουν όπως ο Κυβερνήτης; Αν σύμμαχοι και αντίπαλοι κραυγάσουν ή το "δικό μας" ή "γαία πυρί μειχθήτω"; Θα γίνει αυτό που έζησε πολλές φορές αυτός ο τόπος, το προσωπικό και το κομματικό πάνω από το συμφέρον της Ελλάδας, με αποτέλεσμα ήττες και καταστροφές.

Ο κόσμος γύρω μας αλλάζει δραματικά. Ευρώπη και Μέση Ανατολή, το γεωπολιτικό μας, δηλαδή, κέλυφος συνταράσσεται. Εμείς, διασωληνωμένοι με τον αναπνευστήρα ακόμη στην πρίζα, διχασμένοι και χωρίς εθνική συνοχή, συζητάμε ΠΑΛΙ για εκλογές. Σαν τον Σίσυφο, όλα πάλι από την αρχή.

Στο διαχρονικό καταφύγιο της ελληνικής οικογένειας οι γονείς θα έβρισκαν τρόπο να φτιάξουν ομελέτα ακόμα κι από τα αυγά στον τοίχο! Πάνω απ΄ όλα οι γονείς θα έκαναν τα πάντα για τα παιδιά τους! Γιατί δεν κάνει η κυβέρνηση το ίδιο; Η ανεργία στους νέους ξεπερνά το 55%.

Όχι εκλογές, αλλά όχι τα προβλήματα κάτω από το χαλί.
Εθνική πρόσκληση σε όλα τα δημοκρατικά κόμματα (ας πάρουν όλοι την ευθύνη τους)
Ανανέωση της κυβερνητικής συμφωνίας με παρουσίαση των αληθινών δεσμεύσεων και όχι τις ψεύτικες γενικότητες του προηγούμενου καλοκαιριού. Οφείλουμε ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ.
Εθνική Ελλάδας στην Κυβέρνηση χωρίς κομματικές ισορροπίες.
Χρόνος για σοβαρό σχέδιο αναδιάρθρωσης της ΝΕΤ με τούς καλύτερους και όχι με διακομματική ισορροπία. Μια λύση εκπομπής προγράμματος μέχρι τότε δεν είναι δα και ο τετραγωνισμός του κύκλου, ούτε αφορά το Συμβούλιο Επικρατείας.
Η χώρα δεν μπορεί να περιμένει το Συνέδριο της ΝΔ! Ή ακόμη και τις γερμανικές εκλογές!
Οι Πρόεδροι ή θα πουν αλήθεια γιατί πρέπει να την πουν και θα το κάνουν με πίστη και όραμα και άρα θα γίνουν εθνικοί Ηγέτες ή θα πάνε σε εκλογές για την ΕΡΤ και θα παραιτηθούν από Πρόεδροι κι ας "πάνε για άλλα".

Πάντως και εκλογές τώρα και τα ίδια από την αρχή, δεν γίνεται.

Δείτε εδώ το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στο protagon: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.post&id=25402

 

Διαβάστε περισσότερα...

Μερικές σκέψεις για τις εξελίξεις...

Γράφτηκε από Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Περιεχόμενο Τύπου

twitter logoΜεταφέρω κι εδώ μερικές σκέψεις που έγραψα πριν λίγο στο twitter σχετικά με τις πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών:

Οι εκλογές θα πάνε τη χώρα ολοταχώς στο γκρεμό. Οι «Εθνικοί Ηγέτες» κρίνονται στην επίτευξη συναίνεσης κι όχι στον τυχοδιωκτικό τσαμπουκά.

Ενώ η χώρα χρειάζεται σταθερότητα και ευρείες συναινέσεις,ο κ. Σαμαράς κάνει ότι μπορεί για να κυβερνήσει μόνος του. Δεν σέβεται την εντολή.

Ο κ. Σαμαράς παίζει ξανά την τύχη της χώρας στα ζάρια. Πέρσι κέρδισε και έγινε Πρωθυπουργός. Φέτος;

Η πρωθυπουργία Σαμαρά είναι αποτέλεσμα συμφωνίας τριών κομμάτων. Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει...

Διαβάστε περισσότερα...

Η δημοκρατία μετρά τις αντοχές της

Γράφτηκε από Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Περιεχόμενο Τύπου

mikrofwno ertΗ ξαφνική Μαύρη οθόνη και η «διατεταγμένη σιγή»  φέρνει μνήμες και γεννά φόβους!
Δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή η κατάλυση  των πλέον βασικών κανόνων της Δημοκρατίας.
Γιατί αυτό σημαίνει Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου από Υπουργικό Συμβούλιο χωρίς κοινοβουλευτική πλειοψηφία…
Ο κ. Σαμαράς παίζει με τη φωτιά, για να καλύψει την κυβερνητική αδράνεια-ανικανότητα για μεταρρυθμίσεις και η δημοκρατία μετρά τις αντοχές της.
Η κεντροαριστερή πτέρυγα της Κυβέρνησης οφείλει να καταθέσει σήμερα στη Βουλή  το σχέδιο νόμου Μόσιαλου για την αναδιάρθρωση της ΕΡΤ και να ζητήσει την ψήφισή του από όλες τις δυνάμεις του Συνταγματικού τόξου, θεωρώντας την ΕΡΤ ανοικτή και σε λειτουργία!
Και επειδή δεν μπορεί να συνεχιστεί η …λωτοφαγία, το ΠΑΣΟΚ να θυμίσει στη Βουλή όλες τις μεταρρυθμίσεις  του, τις οποίες σταμάτησε με τον πλέον χυδαίο και επιζήμιο τρόπο η επικίνδυνη αξιωματική αντιπολίτευση του Αντώνη Σαμαρά. Αυτό ακριβώς που κάνει σήμερα η αξιωματική αντιπολίτευση του Αλέξη Τσίπρα.
Γιατί η υποκρισία και το ψέμα του καταστροφικού πολιτικού παιχνιδιού της μεταπολίτευσης συνεχίζεται ακόμα και μέσα στην κρίση: «Άλλα λέω (ως αντιπολίτευση) κι αλλά κάνω (ως κυβέρνηση)»
Και ζει το πολιτικό σύστημα καλά και οι πολίτες όλο και χειρότερα!

Διαβάστε περισσότερα...

vasilopitaΑποκαλυπτικός, του τι μπορούσε να γίνει αλλά δεν  έγινε, τώρα και ενάμιση χρόνο στον χώρο της Παιδείας, είναι ο κ. Υπουργός Παιδείας στην προσπάθεια του να παρουσιάσει ως  έργο της Κυβέρνησης  Σαμαρά, όσα αυτή κληρονόμησε από τους προηγούμενους, με την συνέντευξή του στο «Πρώτο Θέμα».

Είναι δείγμα μιας αντίληψης, όπως άλλωστε επιβεβαίωσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός με την χθεσινή του ομιλία. «Ο,τι καλό δικό μας ό,τι κακό των άλλων». Μια αντίληψη  που όλοι ελπίζαμε  ότι η δημιουργία μιας Κυβέρνησης Συνεργασίας  θα ανέτρεπε. Στην  θέση της θα έφερνε την λογική της συναίνεσης και της συνεννόησης, με πολιτική εντιμότητα και την πολυπόθητη αλήθεια. Αλήθεια,  για το που βρισκόμαστε, αλήθεια,  για το που πηγαίνουμε και πώς θα πορευθούμε.
Αρνούμενη  τους αφορισμούς θα μιλήσω με συγκεκριμένα παραδείγματα.
Ας δούμε τα κατά Αρβανιτόπουλο επιτεύγματα της Κυβέρνησης Σαμαρά στην παιδεία.
1.«Ο πρώτος νόμος της Κυβέρνησης ήταν για τα ΑΕΙ - για να λειτουργήσουν χωρίς προβλήματα» !!!
Ναι ήταν, αλλά το μόνο που χρειαζόταν ήταν η καθιέρωση της ηλεκτρονικής ψήφου, που είχε αρνηθεί η Ν.Δ. κατά την ψήφιση του Ν.4009/2011. Αντ’ αυτού κυρίαρχο στοιχείο ήταν η παράταση της θητείας των Πρυτάνεων και η ανασύσταση των προσωπικών φέουδων, που έφερε αντιφάσεις και δυσλειτουργίες στην εφαρμογή της όλης μεταρρύθμισης,  με ασύλληπτες καθυστερήσεις σε μέτρα που άμεσα αφορούν τους φοιτητές αλλά και το αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημίων.
2.«Προχωρήσαμε στην θέσπιση του Εθνικού Πλαισίου Επαγγελματικών Προσόντων».
Προφανώς  εννοεί τον νόμο που ψηφίστηκε  τον Σεπτέμβριο του 2010, ξεκίνησε όλη η προεργασία υλοποίησης και από το 2012 εγκαταλείφθηκε.
3.«Αναδιάρθρωση της διαχείρισης του διδακτικού προσωπικού πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας»
Πράγματι υπήρξε επιστροφή στις  χωρίς κριτήρια αποσπάσεις .  
Με υπεράριθμους στο κέντρο και κενά στην περιφέρεια. Και αυτά όταν από το 2011 λειτουργεί η ηλεκτρονική κάρτα σχολείου, όπου καταγράφονταν πρόγραμμα, ώρες και προσωπικό για κάθε τμήμα δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου. Η μήπως δεν λειτουργεί;
4.«Πετύχαμε το αυτονόητο: να ξεκινά η σχολική χρονιά με τα βιβλία και τους εκπαιδευτικούς στα σχολεία».
Πράγματι η διανομή των βιβλίων για 2012-13  άρχισε από τον Μάιο του 2012
(η Κυβέρνηση ανέλαβε στις 21 Ιουνίου),που επιβεβαιώνει πόσο αποδοτικότερος είναι «ο Διόφαντος» δηλαδή ο νέος οργανισμός εκδόσεων  που λειτουργεί από τον Σεπτέμβριο του 2011.
5.«Προχωράμε σε νομοθετικές πρωτοβουλίες για το Λύκειο και το Τεχνολογικό Λύκειο»!!!
Αρκεί να σκεφθεί κανείς ότι τα σχέδια νόμου για το Νέο Γενικό και Τεχνικό Λύκειο και το σύστημα εισαγωγικών εξετάσεων, ήταν συμφωνημένα σε διακομματικό επίπεδο, από τον Γενάρη του 2012, και με απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας, και με εξασφαλισμένη  τότε χρηματοδότηση.  Με την προσωπική άρνηση του κ Σαμαρά, η Κυβέρνηση Παπαδήμου δεν προχώρησε . Ενάμιση χρόνο μετά ανακοινώνονται για πολλοστή φορά  Θύμα της αναβλητικότητας τα παιδιά που συνεχίζουν με ένα αναχρονιστικό σύστημα.
6.«Το φθινόπωρο θα καταθέσουμε νομοσχέδιο για την έρευνα και τεχνολογία»
Άλλο ένα νομοσχέδιο επεξεργασμένο και ξεχασμένο από το Γενάρη  του 2012, με άμεση συνεισφορά του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΣΕΤ), υπό την προεδρία του κ. Κριμιζή, με τους διεθνούς κύρους κορυφαίους επιστήμονες. Δύο χαμένα χρόνια, καθοριστικά για την ανάπτυξη της χώρας.
7. «Η αξιολόγηση υλοποιείται και είναι εξαιρετικής σημασίας».
Το πρόγραμμα αξιολόγησης του σχολείου ξεκίνησε να εφαρμόζεται  2011. Το Π.Δ. για την ατομική αξιολόγηση, παραδόθηκε στον κ Μπαμπινιώτη τον Μάρτιο του 2012. Ένα χρόνο μετά τίποτα το συγκεκριμένο.
Τα παραπάνω αποτελούν γεγονότα. Επισημάνσεις που θεωρώ ότι μπορούν να οδηγήσουν σε αφύπνιση, γιατί «η ανάκαμψη της πατρίδας περνά μέσα από την αναγέννηση της παιδείας». Να και ένα σημείο που συμφωνώ με τον κ. Αρβανιτόπουλο.!
Δεν έχουμε την πολυτέλεια για κομματική και προσωπική αλαζονεία.
Η έξοδος από την κρίση απαιτεί συνένωση δυνάμεων. Και αν η αντιπολίτευση δεν θέλει ας κινηθούν οι τρεις κυβερνητικοί εταίροι. 4-2-1 στις μεταρρυθμίσεις και όχι στους διορισμούς.
Τουλάχιστον το ΠΑΣΟΚ έχει μεταρρυθμιστικό παρελθόν. Αν δεν έχει τίποτε νέο να πει, τουλάχιστον ας υπερασπισθεί το έργο του.

ΑΔ

Διαβάστε περισσότερα...


anna alliopsi net

Σημεία που συζητήθηκαν ή διαστρεβλώθηκαν από την συνέντευξη στην εκπομπή "η άλλη όψη" της ΝΕΤ και τον Μανώλη Κοττάκη:

Σχετικά με το σημερινό ΠΑΣΟΚ:
«Από το καλοκαίρι δεν συμμετείχα και δεν συμμετέχω σε διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ. Υπάρχει πολύ μεγάλη αδυναμία επανεκκίνησης του κόμματος υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες. Είναι πολλά τα ζητήματα. Είναι το τεράστιο θέμα  της ηθικής αλλά και του χειρισμού πολλών θεμάτων»
«Είναι λάθος χειρισμός το ότι δεν υποστηρίχθηκαν το έργο και οι μεταρρυθμίσεις τις οποίες το ίδιο το ΠΑΣΟΚ έκανε ως κυβέρνηση που θα του έδιναν μία ταυτότητα και θα χαρακτήριζαν την σημερινή υποστήριξη στον κ. Σαμαρά. Αποτέλεσμα είναι να έχει χάσει την ταυτότητα του στον κόσμο, δηλαδή να λέει πως υποστηρίζει μεταρρυθμίσεις χωρίς να έχει υποστηρίξει τις δικές του μεταρρυθμίσεις. Εδώ είναι θέματα χειρισμού, τακτικής τα οποία έχουν αποφασιστεί βεβαίως και τα οποία και θα κριθούν, δεν θα είμαι εγώ κριτής των πάντων»

«Συγκαταλέγομαι στους εκατομμύρια ανθρώπους από το χώρο της Δημοκρατικής Παράταξης, που εκφράστηκαν από το ΠΑΣΟΚ για 40 χρόνια και που δεν μπορούν να εκφραστούν σήμερα από αυτό το ΠΑΣΟΚ»
«Χρειάζεται πάρα πολύ σοβαρή ανατροπή των δεδομένων για να επανακτήσει ταυτότητα και ηθική αξιοπιστία το σημερινό ΠΑΣΟΚ. Όλα όσα συνέβησαν τώρα τελευταία έχουν δημιουργήσει προβλήματα. Είναι εξαιρετικά δύσκολη η κατάστασή του, δεν θα ήθελα όμως να πω παραπάνω».

Σχετικά με την πορεία της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα και την Ευρώπη:
«Πιστεύω ότι η κρίση ανέδειξε το τεράστιο πρόβλημα της Σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη αυτό που στην Ελλάδα θα λέγαμε Κεντροαριστερά γιατί Σοσιαλδημοκρατία με τα χαρακτηριστικά της Ευρώπης δεν είχαμε ποτε»

Σχετικά με την συζήτηση για την αναγκαιότητα ή μη, δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα:

"Για όσους θυμούνται ή διαβάζουν την ιστορία νομίζω το τοπίο θυμίζει λίγο τα τέλη της δεκαετίας του 50 όπου είχαμε 8 – 9 μικρά κόμματα στο χώρο του Κέντρου. Στην Ελλάδα όταν λέμε Κεντροαριστερά εννοούμε ότι "στέκομαι στο κέντρο και κοιτώ προς τα αριστερά" δεν έχει σχέση με την κομμουνιστογενή αριστερά, ούτε μ΄αυτούς τους "μεταλλαγμένους κομμουνιστές". Αυτή η περίοδος νομίζω θυμίζει την εποχή που κάθε πολιτικός είχε κόμμα και είχαμε 8 – 9 κόμματα"

«Όλοι αναρωτιόμαστε, μια νέα κίνηση από ποιούς και ποιόν; Λείπει αυτός που θα ενώσει την παράταξη. «Λείπει ένας Βενιζέλος» αυτό δεν λέμε; Λείπει ένας «μεσσίας» γιατί χρειαζόμαστε μονίμως έναν μεσσία. Λοιπόν η μήτρα που θα τον βγάλει αυτόν νομίζω ότι είναι μια συλλογικότητα. Είναι άνθρωποι οι οποίοι συνοδεύονται από μία αξιοπιστία σε ότι έκαναν στη ζωή τους είτε ήταν επαγγελματίες, είτε καλλιτέχνες, είτε δημόσιοι υπάλληλοι είτε πολιτικοί. Αλλά αυτό που κάνανε το κάνανε με αξιοπιστία.
Αυτοί οι άνθρωποι που πιστεύουν σ’ αυτά τα κοινά πράγματα, με συλλογικό τρόπο θα εκλέξουν και την ηγεσία τους.
Γιατί αυτός ο μεσσιανισμός; ο ένας που θα έρθει και θα τα κάνει όλα, νομίζω δεν μας οδήγησε και ούτε θα μας οδηγήσει πουθενά.
Θα γίνει αυτός ο χώρος; Θεωρώ ότι θα γίνει και ωριμάζουν οι συνθήκες για να ενωθούν όλες αυτές οι δυνάμεις»

Δείτε εδώ το βίντεο με ολόκληρη την συνέντευξη:
http://www.ert.gr/webtv/channels/net/ekpompes-logou/i-alli-opsi/item/13491-Anna-Diamantopoyloy-24-05-2013#.UbCpnpz_n51

Διαβάστε περισσότερα...

glynos un Όταν ξεκίνησε εκείνο το σκοτεινό καλοκαίρι του 2012, πριν τις ατέλειωτες μέρες στους βεραμάν τοίχους του νοσοκομείου, σε βρήκε με μια εμμονή.
Το νησάκι απέναντι από το σπίτι στο Πόρτο Ράφτη.
Δύο ώρες κολύμπι να πας, δύο ώρες να γυρίσεις.
Μόνος με ρεύματα που κούραζαν, με ήλιο που έψηνε, με αρμύρα που έγδερνε. Είχες καεί, ήσουν  αγνώριστος.
Κάθε μέρα ένα στοίχημα με την αντοχή, κάθε μέρα μια απόδειξη ότι δεν κάνεις ρούπι πίσω, όπως πάντα ένα όνειρο που γινόταν στόχος ,ύστερα όραμα και ύστερα πράξη και ύστερα άλλο και πάλι από την αρχή.

Μια ζωή τόσο γεμάτη με όλα……….όνειρα που έγιναν ζωή και άλλα που προδόθηκαν, αγώνες  με πάθος ζωής ως το θάνατο, ταξίδια, αγάπες, ανθρώπινες σχέσεις ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΝΟΤΕΣ.
Ένας άνθρωπος που όλα του κατέληγαν σε λόγο βαθύ, απλό και ανατρεπτικό και σε νότες μελωδικές που πλημμύριζαν τις νύχτες του και τις μέρες του.
Ο Γιώργος με το λόγο και τη μουσική και η Γιάννα δίπλα με τη φωτογραφία ως τέχνη- σαν να έφτιαχναν οι δυό τους τη ζωή, μια ταινία για κάθε μέρα.

Πώς να μιλήσω χωρίς να σε απογοητεύσω- κορόιδευες μέχρι ευτελισμού την ξύλινη γλώσσα και απογύμνωνες σε δευτερόλεπτα όλα τα δήθεν.
Θα το επιχειρήσω και ανέξου με.

Ο Γιώργος Γλυνός ήταν ένας ιδιοφυής ,ανιδιοτελής, απρόβλεπτος και εξαιρετικά εργατικός άνθρωπος, χωρίς καμία προσωπική ατζέντα.
Δεν είχε ποτέ προσωπικούς στόχους, δόξα , καριέρα, πλούτο ή προσωπική διάκριση.
Οι ισχυροί και οι μεγάλοι , η εξουσία σε Ευρώπη και Ελλάδα τον ανακάλυπταν μόνοι τους και επιζητούσαν τη συνεισφορά του.
Και αυτός κάθε φορά που ζητούνταν η συμμετοχή του πρόσφερε απλόχερα και εύκολα γνώση , πρωτογενείς ιδέες , πρωτότυπες επεξεργασμένες προτάσεις.
Πρόσφερε πάντα με αίσθημα εθνικού καθήκοντος, χωρίς αντάλλαγμα πηγαινοερχόμενος στα μεγάλα γραφεία με το παλιό παπάκι και το κράνος του ‘60 .
Πρόσφερε ουσιαστικά και άμεσα, αλλά χωρίς κανένα συμβιβασμό.
Δεν είχε εχθρούς , δεν προσέβαλε ποτέ κανέναν προσωπικά, αλλά είχε πολλούς ιδεολογικούς αντιπάλους.
Οι απόψεις του για όλα τα θέματα από τη διεύρυνση και το ευρώ, μέχρι το σχέδιο Ανάν, τη σχέση με τη Τουρκία,  τη κρίση  και το μνημόνιο, την Αριστερά και τη Δεξιά ,ήταν σαφείς, τεκμηριωμένες, ανατρεπτικές, κόντρα στο ρεύμα, στις πολιτικές ορθότητες και του σαρωτικού λαϊκισμού.
Μιλούσε πάντα απλά με χιούμορ, καθημερινά παραδείγματα και την τιμιότητα του αληθινού Αριστερού , έτσι όπως τον είχαμε ζωγραφίσει στα φοιτητικά μας όνειρα.
Ο Γιώργος είναι ο μόνος πραγματικά αριστερός που γνώρισα στη ζωή μου.
Ο αριστερός 20άρης που μπήκε στη φυλακή (που ποτέ δεν εξαργύρωσε) και την περιέγραφε σαν κάτι καθημερινό.
Πιο πολύ στέκονταν στη Γιάννα που με τη μαθητική ποδιά έπαιρνε το καράβι και στέκονταν έξω από τα κάγκελα – στη Γιάννα που 45 χρόνια μετά με την ίδια μαθητική ποδιά ήταν μέσα από τα κάγκελα, στο βεραμάν δωμάτιο.


Ο Γιώργος Γλυνός ήταν Έλληνας όπως θα θέλαμε όλοι να τον ορίζουμε.
Ο Πλάτων και ο Κονδύλης, ο Τσιτσάνης και ο Χατζηδάκης, ο Σικελιανός και ο Γκάτσος , η εξωστρέφεια και η γνώση της πραγματικότητας ΠΈΡΑ από τα σύνορα, ο σεβασμός του άλλου και η αγάπη στους βράχους και τα νερά της Κιμώλου ,η  βαθειά αγωνία για τη Κύπρο, η υπεράσπιση του εθνικού συμφέροντος ως συμφέρον των πολλών απλών ανθρώπων με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο που μπορεί κανείς να φανταστεί.
Και ύστερα ο καφές και η παρέα και τα ατέλειωτα ξενύχτια και το αναθεματισμένο το τσιγάρο παντού και συνέχεια, ο φίλος του και  ο εχθρός του.
Ο Γιώργος Γλυνός υπήρξε ένας μεγάλος ευρωπαϊστής  με πίστη , ρεαλισμό και γνώση για το που πρέπει να πάει αυτό το καράβι.
Το 1999 με έβαλε να μάθω όλη την Ευρωπαϊκή Συνθήκη απέξω….
-    Γιώργο είναι τρέλα!
-    Η γνώση είναι προϋπόθεση για να νικήσεις την πιο οργανωμένη γραφειοκρατία του κόσμου.
Κάθε άρθρο έχει πίσω του συναινέσεις κομμάτων , εθνών, λαών, κρατών, κάθε ΚΑΙ κάθε κόμμα σημαίνει εκατοντάδες ώρες διαπραγμάτευσης σε συνθήκες δημοκρατίας και ειρήνης.
Αν θες να το υπηρετήσεις πρέπει να το ξέρεις βαθειά.
Αν θες να το ανατρέψεις πρέπει να το κατανοήσει σε βάθος.
Σε βάθος, όλα σε βάθος! Οργίζονταν και κορόϊδευε τις γενικότητες και τα ευχολόγια , η βαθειά και συνεχώς επίκαιρη γνώση των δεδομένων, η ανατρεπτική σκέψη και η προσωπική ανιδιοτέλεια, οδηγούσε πάντα στο καθαρό δια ταύτα.
Αυτό που πολλές φορές εξέπληττε και ενοχλούσε κυρίως γιατί νομίζω ότι ήταν πάντα πιο μπροστά από την εποχή του.

Ο Γιώργος Γλυνός έζησε μια όμορφη και γεμάτη ζωή αφήνοντας πίσω τα γραπτά του και τις μνήμες της προσφοράς του σε όποιον και όπου  χρειάστηκε, σε όποιον και όπου του ζήτησε .
Στα χρόνια του καρκίνου δίδαξε υπερηφάνεια, αξιοπρέπεια και αυτή την εκρηκτική αισιοδοξία για ζωή –τόσο χιούμορ , τόση ενέργεια , τόση παρέα έγραψαν έναν περήφανο αποχαιρετισμό.
Και την ίδια στιγμή είχε την ευτυχία να δεί τη μετουσίωση της δικής του προσφοράς σε αγάπη.
Να νιώσει την αγάπη της Γιάννας σαν φτερούγες που τον προστάτευαν και τον αγκάλιαζαν και την αφοσίωση του Βασίλη τόσο αυθόρμητη και τόσο απόλυτη όπως θα ονειρεύονταν ο κάθε γονιός για το παιδί του.
Ευτύχησε να νιώσει τη βαθειά αγάπη και το σεβασμό εκατοντάδων ανθρώπων,από Πρωθυπουργούς μέχρι τον περιπτερά του.
Η Γιάννα, ο Βασίλης , η Μάρθα , η Φωτεινούλα και όλοι εμείς οι εκατοντάδες φίλοι και θαυμαστές σου είμαστε περήφανοι, ο καθένας με το μερίδιο του που βρεθήκαμε κοντά σου.
Μόνο που όλοι και κυρίως η πατρίδα ιδιαίτερα σ΄αυτή την πλήρη σύγχυση και τον καταποντισμό σε χρειαζόμασταν πολύ.

«Όμως……είναι σκληρή σαν του θανάτου τη   γροθιά μια ομορφονιά που δεν τη κέρδισε κανείς
ούτε και εσύ που την τραγούδησες χίλιες φορές».

Καλό ταξίδι Γιώργο.
ΑΔ

Διαβάστε περισσότερα...

Άννα Διαμαντοπούλου, 2012. Το περιεχόμενο χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs Greece 3.0

Top Desktop version