Άρθρο Άννας Διαμαντοπούλου στο esos.gr: «Αν ξαναγινόμουν υπουργός Παιδείας»

«Από φέτος αλλάζουν όλα». Αν υπήρχε μία φράση που η Άννα Διαμαντοπούλου θα έσβηνε από το λεξιλόγιο των υπουργών Παιδείας, θα ήταν αυτή. Γιατί, όπως λέει, στην Παιδεία «τίποτε σοβαρό δεν αλλάζει από τη μία σχολική χρονιά στην επόμενη».

Στο «13 παρά τέταρτο» του esos, η πρώην υπουργός Παιδείας επιστρέφει στα χρόνια των μεγάλων μεταρρυθμίσεων αλλά και των μεγάλων συγκρούσεων — και αναγνωρίζει ότι, αν ξαναβρισκόταν σήμερα στην ίδια θέση, θα επέλεγε διαφορετικά τις μάχες της: «Δεν θα έκανα τόσες πολλές συγκρούσεις. Θα επέλεγα τις πολύ σημαντικές και θα επικεντρωνόμουν σε αυτές».

«13 παρά τέταρτο»

Σήμερα απέναντί μας η πρώην υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου.

Το κουδούνι χτύπησε. Ξεκινάμε.

1. Μηχανικός, Επίτροπος, υπουργός. Ποια από αυτές τις ιδιότητες θα σας έκανε καλύτερη μαθήτρια σήμερα; 

Α.Δ.: Μηχανικός. Γιατί σε μαθαίνει ότι κάθε πρόβλημα έχει περιορισμούς, ότι πρέπει να αναλύεις, να συνθέτεις και, στο τέλος, να βρίσκεις λύση.

2. Στα 25 σας γίνατε νομάρχης. Στα 25 σήμερα θα επιλέγατε πολιτική,πανεπιστήμιο ή μια start-up; 

Α.Δ.:Τότε, για μένα, η πολιτική ήταν μονόδρομος.
Σήμερα, αν ήμουν 25, θα ήθελα να δοκιμάσω να φτιάξω κάτι από
το μηδέν μια startup. Η πολιτική θα μπορούσε να περιμένει. Για λίγο.

3. Έχετε πει και ακούσει τη λέξη «μεταρρύθμιση» αμέτρητες φορές. Πότε μια μεταρρύθμιση είναι πραγματική και πότε είναι απλώς ένα ωραίο δελτίο Τύπου; 

Α.Δ.:Όταν οι αλλαγές του σήμερα γίνονται με το βλέμμα δεκαπέντε χρόνια μπροστά και συνοδεύονται από χρονοδιάγραμμα υλοποίησης
και προϋπολογισμούς.

4. Αν μπορούσατε να προσλάβετε στο Υπουργείο Παιδείας μόνο έναν — έναν εξαιρετικό δάσκαλο, έναν εξαιρετικό μάνατζερ ή έναν εξαιρετικό επιστήμονα δεδομένων — ποιον θα διαλέγατε; 

Α.Δ.: Θα επέλεγα έναν από τους δεκάδες εξαιρετικούς δασκάλους με πλούσια βιογραφικά, που θα είχε εμπειρία διοίκησης και θα ήξερε από τεχνολογία.

5. Ο νόμος για τα ΑΕΙ του 2011 συνδέθηκε όσο λίγοι με το όνομά σας. Αν τον ξαναγράφατε σήμερα, ποιο θα ήταν το πρώτο άρθρο που θα ξαναδιαβάζατε με κόκκινο μολύβι; 

Δεν θα σταματούσα σε ένα άρθρο. Ο ίδιος ο νόμος προέβλεπε την αξιολόγησή του σε τέσσερα χρόνια, ώστε να γίνουν οι αναγκαίες
αλλαγές. Δεν δόθηκε, όμως, η δυνατότητα στα περισσότερα άρθρα να δοκιμαστούν στην πράξη και να αξιολογηθούν.

6. Ποιο είναι πιο δύσκολο τελικά: να ψηφίσεις μια εκπαιδευτική αλλαγή ή να την κάνεις να επιβιώσει από τον 
επόμενο υπουργό; 

Δυστυχώς, στην Ελλάδα η επιβίωση μιας μεταρρύθμισης από τον επόμενο υπουργό- ή έστω η συμπλήρωσή της, το χτίσιμο πάνω σε αυτά που βρήκε -μοιάζει σχεδόν αδύνατη.

7. Αν καταργούσατε μία φράση από το λεξιλόγιο των  υπουργών Παιδείας, ποια θα ήταν; 

«Από φέτος αλλάζουν όλα». Στην Παιδεία τίποτε σοβαρό δεν αλλάζει από τη μία σχολική χρονιά στην επόμενη.

8. Τεχνητή νοημοσύνη: αν ένας μαθητής παραδώσει εξαιρετική εργασία γραμμένη κατά 80% από AI, τι βαθμό τού 
βάζετε; 

Δεν θα τη βαθμολογούσα. Θα τον ή την καλούσα σε συζήτηση πάνω στο θέμα και θα βαθμολογούσα το αποτέλεσμα της συζήτησης.

9. Ποιο ελληνικό σχολικό «έθιμο» θα δυσκολευόσασταν περισσότερο να εξηγήσετε σε έναν Ευρωπαίο που δεν γνωρίζει καθόλου το εκπαιδευτικό μας σύστημα;

Την κατάληψη. Είναι δύσκολο ακόμη και να βρεις τη λέξη για να μεταφράσεις τι ακριβώς σημαίνει «κατάληψη σχολείου».

10. Υπάρχει κάτι στην Παιδεία για το οποίο αλλάξατε πραγματικά γνώμη τα τελευταία 15 χρόνια; 

Ναι. Για την τεχνολογία. Παλιά τη θεωρούσα ένα πολύ σημαντικό εργαλείο της εκπαίδευσης.
Σήμερα πιστεύω ότι αλλάζει την ίδια την έννοια της εκπαίδευσης.

11. Ένας σημερινός 17χρονος σας λέει:«Γιατί να μείνω στην Ελλάδα;».Τι του απαντάτε σε δύο προτάσεις; 

Άνοιξε τα φτερά σου και πέτα όπου θέλεις στον πλανήτη. Μόνο να έχεις μέσα σου την πίστη ότι θα γυρίσεις, γιατί κι εσύ έχεις ευθύνη να κάνουμε την Ελλάδα καλύτερη- για να ζεις εσύ καλύτερα και,
αύριο, τα παιδιά σου.

12. Αν σας καλούσαν να διδάξετε αύριο μία ώρα σε λύκειο, χωρίς συνεργάτες, PowerPoint και σημειώσεις, ποιο θέμα θα επιλέγατε; 

Τι σημαίνει δημοκρατία στην καθημερινή μας ζωή και μέσα στην τάξη: δικαιώματα, υποχρεώσεις, κανόνες, συμμετοχή, σεβασμός στο περιβάλλον και στο σχολείο – ως δημόσια περιουσία και ως θεσμό, πώς παίρνουμε αποφάσεις, πώς ζούμε με την τεχνητή νοημοσύνη. Και, κυρίως, σεβασμός στον διπλανό μας, στις ιδιαιτερότητές του, στις ικανότητές του, στον δάσκαλό μας, στους γονείς μας.

13. Συμπληρώστε χωρίς πολλή σκέψη: «Αν ξαναγινόμουν υπουργός Παιδείας, αυτή τη φορά δεν θα…»

Δεν θα έκανα τόσες πολλές συγκρούσεις. Θα επέλεγα τις πολύ σημαντικές και θα επικεντρωνόμουν σε αυτές.

Δείτε το άρθρο στο esos.gr